Laureaci i laureatki XXIX Konkursu o Nagrodę im. Krzysztofa Mętraka
Słowo dajemy: z każdego zdania przebłyskuje tu talent, a poszczególne prace rzucają nowe światło* na wiele złożonych, prawdziwie kinofilskich tematów. Oto wspaniała dziewiątka – laureaci i laureatki XXIX Konkursu o Nagrodę im. Krzysztofa Mętraka, wyróżniającego młode głosy w polskiej krytyce filmowej. Przeczytajcie werdykt, a niedługo będziecie mogły i mogli przeczytać tu także wyróżnione prace. Serdecznie gratulujemy wszystkim nagrodzonym!
Werdykt
Jury XXIX Konkursu o Nagrodę im. Krzysztofa Mętraka w składzie: Klara Cykorz, Maria Dutkiewicz, Agnieszka Jakimiak, Igor Kierkosz, Joanna Najbor, Anna Osmólska-Mętrak (przewodnicząca), Marcin Stachowicz, Kamila Tomkiel-Skowrońska (Stowarzyszenie Nowe Horyzonty), Janusz Zaorski, po zapoznaniu się z 68 nadesłanymi zestawami konkursowymi, na posiedzeniu w dniu 15 maja 2026 roku postanowiło przyznać następujące nagrody:
Grand Prix – rzeźbę autorstwa Adama Myjaka oraz 15 000 zł (brutto), otrzymuje:
Kacper Rydzewski – za gęstą, buzującą literacko krytykę filmową, która nie boi się zaangażowania. Za zainteresowanie kinem politycznym i poszukiwanie języka, które oddałaby tego kina temperaturę, za gniew, ale i nadzieję, za pisanie analityczne, ale też z ciała.
II nagroda, 10 000 zł (brutto):
Łukasz Kiełpiński – za rozbijanie krytycznofilmowego konsensusu i obieranie świeżych perspektyw na to, co – teoretycznie – szeroko opisane i rozpoznane. Za umiejętność używania akademickich narzędzi krytyki kultury w przekonujący sposób, bez poświęcania swobody w języku.
III nagroda ex aequo po 2 500 zł (brutto):
Bogna Goślińska – za wnikliwą, autorefleksyjną prozę krytycznofilmową, w której pisanie o własnych wątpliwościach i zmęczeniu nie jest zaproszeniem do defetyzmu, ale do świadomego współbycia z ludźmi i obrazami. Bez nacisków, z przekonaniem, że sądy estetyczne mają prawo się zmieniać.
Maciej Kędziora – za udaną próbę całościowego spojrzenia na polskie kino i za walkę o jak najlepszy kształt i przyszłość polskiej kinematografii, popartą rzetelną wiedzą o jej historii, co udowodnił w zgłoszonych na konkurs tekstach oraz w podcaście.
Jury postanowiło przyznać następujące wyróżnienia:
Jan Brzozowski – za tekst „Dom dobry, widz zły”, który, na przykładzie recepcji Domu dobrego Wojciecha Smarzowskiego, celnie wskazuje, z czym musi się mierzyć krytyk, wyrażając w sieci opinie mijające się z oczekiwaniami części widowni.
Maciej Satora – za tekst „Nie wiem, czy ciągle mam na to przestrzeń”, który w zabawny,
a jednocześnie przenikliwy sposób analizuje nowe praktyki widzowskie i ich wpływ na zachodzące we współczesnym kinie zmiany.
Paweł Służewski – za tekst „Czy wygenerujesz mi życie”, w którym autor gdyba nad przyszłością sztuki filmowej w epoce AI, przypominając, że kino to przede wszystkim spotkanie – czasem zaaranżowane, lecz najbardziej ekscytujące wtedy, gdy zrodzone z impulsu i przypadku.
Miłosz Spychalski – za tekst „Żałoba (i melancholia)”, którego lektura porywa jak morski prąd i wyrzuca na brzegi zachwytu. Za uprawianie krytyki filmowej w sposób autorski i unikalny,
a przy tym nie osiadający na mieliznach.
Kamil Walczak – za tekst „Wendersa skandal polityczny”, który reaguje na bieżącą debatę,
a przy tym unika pułapek prostej sensacji. Za nieustępliwe kwestionowanie powszechnych opinii i uczciwość wobec własnego, bystrego spojrzenia.
Głównymi organizatorami konkursu są Anna Osmólska-Mętrak i Janusz Zaorski (fundatorzy Grand Prix, rzeźby Adama Myjaka), Polski Instytut Sztuki Filmowej (fundator wszystkich nagród finansowych) oraz Stowarzyszenie Nowe Horyzonty, które gości konkurs na MFF TAURON Nowe Horyzonty we Wrocławiu, gdzie w lipcu tego roku odbędzie się uroczysta ceremonia wręczenia nagród oraz pokaz wybranego przez Laureata filmu.
*Tak, wzięliśmy sobie do serca tegoroczne hasło festiwalu „kino – światło po horyzont”.