Słowo dajemy: z każdego zdania przebłyskuje tu talent, a poszczególne prace rzucają nowe światło* na wiele złożonych, prawdziwie kinofilskich tematów. Oto wspaniała dziewiątka – laureaci i laureatki XXIX Konkursu o Nagrodę im. Krzysztofa Mętraka, wyróżniającego młode głosy w polskiej krytyce filmowej. Serdecznie gratulujemy wszystkim nagrodzonym!
Werdykt
Jury XXIX Konkursu o Nagrodę im. Krzysztofa Mętraka w składzie: Klara Cykorz, Maria Dutkiewicz, Agnieszka Jakimiak, Igor Kierkosz, Joanna Najbor, Anna Osmólska-Mętrak (przewodnicząca), Marcin Stachowicz, Kamila Tomkiel-Skowrońska (Stowarzyszenie Nowe Horyzonty), Janusz Zaorski, po zapoznaniu się z 68 nadesłanymi zestawami konkursowymi, na posiedzeniu w dniu 15 maja 2026 roku postanowiło przyznać następujące nagrody:
Grand Prix – rzeźbę autorstwa Adama Myjaka oraz 15 000 zł (brutto), otrzymuje:
Kacper Rydzewski – za gęstą, buzującą literacko krytykę filmową, która nie boi się zaangażowania. Za zainteresowanie kinem politycznym i poszukiwanie języka, które oddałaby tego kina temperaturę, za gniew, ale i nadzieję, za pisanie analityczne, ale też z ciała.
II nagroda, 10 000 zł (brutto):
Łukasz Kiełpiński – za rozbijanie krytycznofilmowego konsensusu i obieranie świeżych perspektyw na to, co – teoretycznie – szeroko opisane i rozpoznane. Za umiejętność używania akademickich narzędzi krytyki kultury w przekonujący sposób, bez poświęcania swobody w języku.
III nagroda ex aequo po 2 500 zł (brutto):
Bogna Goślińska – za wnikliwą, autorefleksyjną prozę krytycznofilmową, w której pisanie o własnych wątpliwościach i zmęczeniu nie jest zaproszeniem do defetyzmu, ale do świadomego współbycia z ludźmi i obrazami. Bez nacisków, z przekonaniem, że sądy estetyczne mają prawo się zmieniać.
Maciej Kędziora – za udaną próbę całościowego spojrzenia na polskie kino i za walkę o jak najlepszy kształt i przyszłość polskiej kinematografii, popartą rzetelną wiedzą o jej historii, co udowodnił w zgłoszonych na konkurs tekstach oraz w podcaście.
Jury postanowiło przyznać następujące wyróżnienia:
Jan Brzozowski – za tekst „Dom dobry, widz zły”, który, na przykładzie recepcji Domu dobrego Wojciecha Smarzowskiego, celnie wskazuje, z czym musi się mierzyć krytyk, wyrażając w sieci opinie mijające się z oczekiwaniami części widowni.
Maciej Satora – za tekst „Nie wiem, czy ciągle mam na to przestrzeń”, który w zabawny,
a jednocześnie przenikliwy sposób analizuje nowe praktyki widzowskie i ich wpływ na zachodzące we współczesnym kinie zmiany.
Paweł Służewski – za tekst „Czy wygenerujesz mi życie”, w którym autor gdyba nad przyszłością sztuki filmowej w epoce AI, przypominając, że kino to przede wszystkim spotkanie – czasem zaaranżowane, lecz najbardziej ekscytujące wtedy, gdy zrodzone z impulsu i przypadku.
Miłosz Spychalski – za tekst „Żałoba (i melancholia)”, którego lektura porywa jak morski prąd i wyrzuca na brzegi zachwytu. Za uprawianie krytyki filmowej w sposób autorski i unikalny,
a przy tym nie osiadający na mieliznach.
Kamil Walczak – za tekst „Wendersa skandal polityczny”, który reaguje na bieżącą debatę,
a przy tym unika pułapek prostej sensacji. Za nieustępliwe kwestionowanie powszechnych opinii i uczciwość wobec własnego, bystrego spojrzenia.
*Tak, wzięliśmy sobie do serca tegoroczne hasło festiwalu „kino – światło po horyzont”.