Werdykt Jury XXV Konkursu o Nagrodę im. Krzysztofa Mętraka

Jury XXV Konkursu o Nagrodę im. Krzysztofa Mętraka, wyróżniającą krytyczki i krytyków piszących o kinie, w składzie: Klara Cykorz, Paweł Felis, Grzegorz Fortuna, Anna Osmólska-Mętrak (przewodnicząca), Klaudia Rachubińska, Małgorzata Sadowska (MFF Nowe Horyzonty), Sebastian Smoliński, Marcin Stachowicz, Janusz Zaorski, po zapoznaniu się z pracami  81 uczestników, na posiedzeniu  w dniu 4 czerwca 2022 r., podkreślając niezwykle wysoki i wyrównany poziom nagrodzonych i wyróżnionych prac, postanowiło przyznać następujące nagrody:

Grand Prix – rzeźbę autorstwa Adama Myjaka oraz 12 000 zł. (brutto)

otrzymuje IGOR KIERKOSZ – za chirurgiczną precyzję myśli i języka, wyrazistość, bezkolizyjne skoki między różnorodnymi kontekstami około- i pozafilmowymi (ale bez kozaczenia czy przelewania czary erudycji) oraz odwagę w przekraczaniu konwencjonalnych kodów prozy krytycznofilmowej, co zawsze skutkuje czytelniczym doświadczeniem najwyższej próby, a nie jakimś trudnym do rozszyfrowania mamrotem (mumblecore).

II nagroda, EX-AEQUO, każda po 4 500 zł (brutto)

ALEKSANDER KMAK – za odwagę zmierzenia się z wymagającą formą i trudnym tematem, ale także wyjścia poza własny odruch krytycyzmu w kierunku otwartości i afirmacji; za autentyczne i żywe zainteresowanie filmem jako medium audiowizualnym, materialnym obiektem i przestrzenią spotkania, za zaangażowanie nie tylko w myślenie o kinie, ale przede wszystkim razem z nim.

JOANNA NAJBOR – za różnorodny, stawiający czytelnikom wyzwanie zestaw filmowej eseistyki, ryzyko formalne i rozmach; konsekwentnie rozwijane, osobne myślenie o polskim kinie i związkach kina z krajobrazem, pisanie wrażliwe na polityczny i społeczny kontekst, mocno afektywne, z ciała.

Wyróżnienia:

KAROLINA GRACZYK – za brawurowo pomyślany i napisany, wyzywająco seksowny esej „Po drugiej stronie lustra. Różowy narcyz”; za maestrię języka, który potrafi uchwycić gorączkę zmysłów, a w kinie dusznej fizjologii odkryć ślady egzystencjalnej poezji.

JAGODA GRUDZIEŃ – za „Dziennik przekł.AD.owy”, przeciekawy poznawczo tekst poświęcony pracy nad audiodeskrypcją „Psich pazurów” Jane Campion, zapis zupełnie osobnej perspektywy i praktyki obcowania z kinem, myślenia o medium filmu i napięcia między obrazem a słowem.

KATARZYNA KEBERNIK – za esej "Ćwiek zabity obcasem lateksowego kozaka, czyli co zrobić z „Showgirls”?", będący perwersyjną i rześką intelektualnie próbą obmacania znaczeń osławionego ekscesu Paula Verhoevena; tekst, w którym autorka nurza nas głęboko w kiczowatym uniwersum filmu, by potem wyciągnąć na powierzchnię i wyznać miłość do wszystkiego, co nie wpasowuje się w estetyczne i krytycznofilmowe szufladki.

MACIEJ KRYŃSKI – za osobistą perspektywę, łączącą wrażliwość na filmową formę i aktorski niuans z ogromnym wyczuleniem na to, co pod spodem; za kroczenie ścieżką buntowniczych genealogii przez miejsca bardziej i mniej oczywiste; za uważne spojrzenie, czujne ucho i dyskretną empatię, które złożyły się na wspomnienie o Lindzie Manz.

JULIA PALMOWSKA – za zdradzający ogrom wiedzy i wielką erudycję artykuł o twórczości Pedra Almodóvara, w którym najnowszy film reżysera staje się pretekstem do analizy najważniejszych wątków jego kariery. Za nienaganny krytycznofilmowy warsztat, przemyślaną konstrukcję tekstu i umiejętność opisania najważniejszych aspektów twórczości reżysera w sposób przystępny i dokładny.

MARTA SNOCH – za esej „Śmierć kina w Zabrzu”, będący jednocześnie sentymentalną podróżą po kinach tytułowego miasta i trafną diagnozą sytuacji kin znajdujących się w średnich i mniejszych ośrodkach; za umiejętność łączenia w ramach krytycznofilmowego eseju barwnej opowieści z wyjątkowo celną oceną.