O programie

Festiwal już po raz siódmy będzie można zaprosić także do swoich domów: część filmów będzie dostępna online (23 lipca – 2 sierpnia – pokazy stacjonarne, do 9 sierpnia – seanse online). Do Wrocławia przyjedzie niemal 500 gościń i gości z całego świata. Dziś odkrywamy wszystkie karty: oto program festiwalu!

Co na początek?

Nowe Horyzonty otworzy tegoroczny laureat Złotej Palmy na MFF w Cannes – Fiord (Fjord) w reżyserii Cristiana Mungiu, który na polskie ekrany wprowadzi Gutek Film. Najnowsze dzieło twórcy 4 miesięcy, 3 tygodni i 2 dni to mistrzowsko skrojony dramat moralno-sądowy skupiony wokół Lisbet i Mihaia Gheorghiu (w tych rolach fenomenalni Renate Reinsve i Sebastian Stan) – konserwatywnego małżeństwa, którego prywatne życie w małym norweskim miasteczku nagle staje się przedmiotem bezwzględnego publicznego osądu.

W wieczór otwarcia (23 lipca) Fiord zostanie zaprezentowany publiczności Nowych Horyzontów na kilku seansach. Poza nim, pierwsi festiwalowicze będą mieli okazję zobaczyć jeden z tytułów sekcji Mistrzynie/Mistrzowie, czyli Ostatniego konsjerża (The Souffler) Gastona Solnickiego, z Willemem Dafoe w tytułowej roli. Sekcję Oslo/Reykjavik otworzy Arru w reżyserii Elle Sofy Sary.

Ostatni konsjerż, reż. Gaston Solnicki

Światło po horyzont, czyli kino, które wymyka się schematom

W tegorocznej identyfikacji wizualnej festiwalu światło rzeczywiście świeci po horyzont, jednak główny akcent kładziemy na to, co powstaje na styku jasności i cienia – w odbiciach, powidokach i refleksach. Samo światło nie jest przecież jednorodne: ulega załamaniu oraz rozszczepieniu, dzięki czemu zyskujemy zachwycającą paletę barw. Dokładnie tak, jak w festiwalowym programie, w którym absolutnie nic nie jest monochromatyczne. Nie mrużcie więc oczu, by nie uronić żadnego z tych rozbłysków, i przygotujcie się na pełne spektrum kinowych wrażeń. Sprawdźcie, jak tegoroczne hasło przekłada się na poszczególne sekcje programu.

Pokazy Galowe oraz Mistrzynie, Mistrzowie: hity ze światowych festiwali 

W tych sekcjach dominuje jedna barwa: głęboka czerwień niczym z dywanów rozkładanych na najważniejszych wydarzeniach filmowych świata. Prezentujemy tu tytuły, o których dyskutuje się na międzynarodowych festiwalach. Wrocławskie ekrany przejmą najgłośniejsze dzieła sezonu, w tym blisko 30 produkcji prosto z Lazurowego Wybrzeża. W sekcji Pokazy Galowe zobaczymy wyczekiwane, najnowsze produkcje od uznanych autorek i autorów, wśród których zagoszczą: Gorzkie święta (Amarga Navidad) Pedra Almodóvara, Papierowy tygrys (Paper Tiger) Jamesa Graya, Niespodziewane (All of a Sudden) Ryûsuke Hamaguchiego, Tchórz (Coward) Lucasa Dhonta, Czarna kula (La Bola Negra) Javiera Calvo i Javiera Ambrossiego, Natura miłości (The Beloved) Rodrigo Sorogoyena,  Josephine Beth de Araújo, Żółte listy (Gelbe Briefe) İlkera Çataka, Daleko od brzegu (Queen at Sea) Lance'a Hammera oraz intrygujący Ktoś we mnie (L'inconnue) Arthura Harariego.

Josephine, reż. Beth de Araújo

Z kolei sekcja Mistrzynie, Mistrzowie to pokaz bezkompromisowego kina od autorek i autorów, którzy kształtują współczesny język filmu i są niezwykle bliscy nowohoryzontowej publiczności. Swoje premierowe dzieła zaprezentują tu: Hong Sang-soo (Dzień, w którym ona wraca), Tsai Ming-liang (Powrót do domu), Angela Schanelec (Moja żona płacze) oraz Nicolás Pereda (Cała reszta to szum). Mistrzowski zestaw dopełnią m.in. Dziennik panny służącej Radu Jude, Widzę budynki upadające niczym błyskawice Clio Barnard, Życie snem Valeski Grisebach oraz La Perra Domingi Sotomayor.

Filmy, które nas wybrały: Międzynarodowy Konkurs Nowe Horyzonty 

Sekcja-wizytówka festiwalu to dwanaście bezkompromisowych, autorskich wizji, które powalczą o Grand Prix oraz Nagrodę Publiczności 26. MFF TAURON Nowe Horyzonty. Jak pisze Dorota Lech, dyrektorka festiwalu, tegoroczna selekcja to zaproszenie do ucieczki od bezpiecznych narracji i transcendentnego zatracenia się w kinie – to próba całkowitego poddania się filmom, które nas wybrały. W tym fascynującym, radykalnym zestawie znalazły się: 9 świątyń w drodze do nieba Sompota Chidgasornpongse, Barrio triste Stillza, Dryfy Milagros Mumenthaler, Everytime Sandry Wollner, Gradiva Marine Atlan, Miejsca obiecane Ivana Markovića, Pewnego razu w Harlemie Williama i Davida Greavesów, Spadający liść Aleksandre Koberidze, The Meltdown Manueli Martelli, Włosy, papier, woda... Nicolasa Graux i Minh Quý Truonga, Zawiany las Manon Coubii oraz Źródło życia Ivana Ostrochovského. O tym, do kogo trafi prestiżowe Grand Prix i 10 tys. euro, zdecyduje międzynarodowe jury, z kolei festiwalowa publiczność tradycyjnie wskaże laureata Nagrody Publiczności (7,5 tys. euro). Fundatorem Grand Prix jest Totalizator Sportowy, właściciel marki LOTTO, Partnerem sekcji oraz Nagrody Publiczności jest Grupa TAURON, a partnerem medialnym – TOK FM.

Everytime, reż. Sandra Wollner

Międzynarodowe jury i pokazy „carte blanche”

Tegoroczny skład sędziowski tworzą wybitne osobowości świata krytyki, osoby kuratorskie, które w tym roku przywożą do Wrocławia unikalną nowość. Każda z osób jurorskich otrzymała od nas  carte blanche – pełną wolność wyboru jednego, rzadko wyświetlanego arcydzieła, które osobiście zapowie wrocławskiej publiczności. Ceniona krytyczka filmowa i redaktorka „Film Comment” Beatrice Loayza zaprezentuje Światło (1976) Jeanne Moreau – melodramat będący błyskotliwym metakomentarzem do kobiecej sławy. Maciej Nowicki, prezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka i współzałożyciel festiwalu WATCH DOCS, zaprosi na Powwow People (2025) Sky'a Hopinki – rozsadzający kolonialne schematy dokument o sile rdzennej wspólnoty. Selekcjonerka Berlinale i krytyczka „Variety”, Jessica Kiang, wybrała Nagi pocałunek (1964) Samuela Fullera, czyli bezwstydnie jaskrawy, uderzający w hipokryzję kryminał z jedną z najbardziej osobliwych scen otwarcia w historii kina. Caroline von Kühn, dyrektorka organizacji Oxbelly i producentka, pokaże Sen dłuższy niż noc (1976) Niki de Saint Phalle – surrealistyczną, awangardową baśń będącą rodzajem feministycznego egzorcyzmu. Z kolei Ashley Clark, dyrektor ds. kuratorskich w The Criterion Collection, przywiezie Indie Zachodnie (1979) Meda Hondo – monumentalny, rewolucyjny dramat muzyczny, nakręcony w całości na pokładzie zrekonstruowanego statku niewolniczego.

Kino autorskie w pełnym spektrum: retrospektywy

Utalentowane, bezkompromisowe, mające wyrazisty styl – to bohaterki międzynarodowych retrospektyw, w ramach których przyjrzymy się bliżej twórczości pionierek i liderek europejskiego kina. Prawdziwym wydarzeniem będzie przegląd dzieł 95-letniej Márty Mészáros – pierwszej dyplomowanej reżyserki na Węgrzech i pierwszej kobiety nagrodzonej Złotym Niedźwiedziem w Berlinie. Jej kino, reprezentowane m.in. przez zasilany młodzieńczą energią, musical Nie płaczcie ślicznotki! (1970), z czułością i uporem portretuje kobiety zdolne do podejmowania samodzielnych decyzji. Zupełnie inny, bezczelnie kampowy i erudycyjny świat otworzy przed nami Ulrike Ottinger – ikona niemieckiego eksperymentu i feminizmu, która w swoich barokowo precyzyjnych fantazjach potrafi zderzyć mit o Elżbiecie Batory ze współczesnym Wiedniem i Conchitą Wurst. Z kolei Marie Kreutzer, jedna z najciekawszych współczesnych autorek kina europejskiego (twórczyni głośnego W gorsecie), zaprosi widzów do przyjrzenia się bohaterkom stojącym o krok od egzystencjalnego przesilenia. Zobaczymy jej pełną filmografię – od debiutanckiego Bez ojca po prezentowany w tegorocznym konkursie w Cannes, niepokojący dramat Gentle Monster (z Léą Seydoux). Zarówno Ottinger, jak i Kreutzer odwiedzą Wrocław osobiście, gdzie obie poprowadzą także masterclass.

Gentle Monster, reż. Marie Kreutzer

Na styku sztuki i emocji: retrospektywa Łukasza Rondudy

Nie sposób nie poświęcić osobnego akapitu wyjątkowej retrospektywie twórczości Łukasza Rondudy – reżysera, który nowohoryzontowość ma wpisaną w swoje artystyczne DNA. Autor Performera, Serca miłości czy nagrodzonych Złotymi Lwami Wszystkich naszych strachów to mistrz w komponowaniu złożonej palety emocji oraz budowaniu pomostów między różnymi perspektywami i wrażliwościami; światem sztuki współczesnej a kinem narracyjnym. Głównym punktem tego przeglądu będzie polska premiera jego najnowszego filmu Powiedz mi, co czujesz. 

Ronduda będzie gościem festiwalu, weźmie udział w spotkaniach i masterclass, a pokazom towarzyszyć będzie wyjątkowy zestaw znakomitych gościń i gości – we Wrocławiu pojawią się m.in. Anda Rottenberg, Robert Bolesto, Daniel Rycharski oraz Patryk Różycki. 

Instytucje / Struktury / Wspólnoty: kino w poszukiwaniu tego, co nas łączy 

Kino kocha jednostki – bohaterki i bohaterów, którzy w pojedynkę zmagają się z przeciwnościami losu, wpływając na bieg historii. A gdyby tak przyznać się, że głęboko zależymy od siebie nawzajem? Że nasza codzienność to nie indywidualna zdobycz, lecz efekt złożonych procesów, prawa, dostępu do edukacji, opieki zdrowotnej czy bezpieczeństwa? W czasach kryzysu zaufania społecznego ta sekcja staje się portretem zbiorowym struktur, które tworzą ramy wspólnotowego życia. To kino zadające pytania o to, co nas spaja na styku systemów i ludzkich odruchów.

W programie sekcji znajdą się dwa znakomite dzieła Claire Simon. W Naszym ciele (Notre corps) reżyserka z niezwykłą czułością i wnikliwością portretuje oddział ginekologiczny paryskiego szpitala publicznego, gdzie procedury medyczne i odgórne diagnozy przecinają się z najbardziej intymnymi, ludzkimi doświadczeniami. Z kolei jej Egzamin wstępny (Le Concours) zabiera nas za kulisy prestiżowej francuskiej szkoły filmowej La Fémis, obnażając bezwzględne mechanizmy rekrutacji i proces wykuwania się artystycznych elit.

Instytucjonalną machinę w momentach skrajnego kryzysu obserwuje Raymond Depardon w poruszającej Izbie przyjęć (Urgences) – surowym, a zarazem pełnym empatii dokumencie rejestrującym codzienność paryskiego ratunkowego oddziału psychiatrycznego. Zupełnie inny wymiar formalnych struktur odsłania kultowa Wielka cisza (Die große Stille) Philipa Gröninga, stanowiąca monumentalny wgląd w surowe reguły zakonu kartuzów, gdzie rytm życia wyznaczają niezmienne od wieków zasady i wszechobecne milczenie. Zestawienie to domykają Dagerotypy (Daguerréotypes) Agnès Vardy. Legendarna reżyserka udowadnia w nich, że instytucją może stać się także mikrospołeczność – w tym przypadku rzemieślnicy i sklepikarze z paryskiej ulicy Rue Daguerre, których codzienne rytuały tworzą fascynującą strukturę sąsiedzkiej wspólnoty.

W pełnym słońcu: Tropikalny Gotyk 

Na przełomie lipca i sierpnia Wrocław potrafi udawać tropiki całkiem przekonująco. Powietrze gęstnieje, słońce trzyma się skóry, a rozgrzane miasto zaczyna produkować własne miraże. W takich warunkach gotyk nie musi czekać na blask księżyca – może wyjść prosto w pełne światło. Zapraszamy do sekcji Tropikalny Gotyk: dusznej, lepkiej opowieści o kinie, w którym horror rodzi się nie z chłodu, ale z nadmiaru światła, wilgoci i obfitości. Zamiast klasycznej czerni oglądamy tu kolory tak nasycone, jak odcienie tropikalnych kwiatów i owoców dojrzałych do granicy rozpadu. Ten wyjątkowy filtr, od pół wieku obecny w kinematografiach Ameryki Łacińskiej, z powodzeniem łączy elementy nadprzyrodzone z lokalnym folklorem oraz krytyką społeczną, stając się jednym z najważniejszych narzędzi do eksploracji dziedzictwa postkolonialnego.

Owocem połączenia gotyckiej wrażliwości i „smutku tropików” jest kino wizualnie bujne i obfitujące w symbole. W programie sekcji prześledzimy ten fenomen, zestawiając ze sobą arcydzieła będące absolutną podstawą gatunku oraz ich intrygujące, współczesne interpretacje. Z jednej strony kinomani zobaczą kultowe, klasyczne tytuły, takie jak Czysta krew (Pura Sangre) Luisa Ospiny czy Posiadłość Araucaima (La mansión de Araucaima) Carlosa Mayolo. Nową energię i współczesne, uliczne oblicze nurtu zaprezentują m.in. niepokojący dramat Jak przycinać róże (Rosebush Pruning) Karima Aïnouza oraz hipnotyzująca Gąska (Oca) Karli Badillo.

Gąska, reż. Karla Badillo

Romans z naturą: Garden Party

Jak tęsknota za przyrodą rymuje się z życiem w mieście i jak kino wpisuje się w nasz współczesny zwrot ku naturze? Z tych pytań wyrasta sekcja Garden Party, zapraszająca na sensualną przechadzkę po filmowych ogrodach i parkach. Na ekranach rozkwitną zróżnicowane spojrzenia na florę: od monumentalnych, publicznych przestrzeni, przez przydomowe azyle i uprawy, aż po dziką, wymykającą się człowiekowi strukturę tzw. czwartej przyrody. Ogród jawi się tu jako żywy organizm i lustro stosunków społecznych, ale także jako przestrzeń wolności i terytorium artystycznego oporu. Kuratorzy sekcji – Ewa Szabłowska, Jan Topolski oraz Anna Winkler – spomiędzy liści i krzewów wydobywają opowieść o ucieczce od miejskiego zgiełku i poszukiwaniu harmonii w świecie wciąż zdominowanym przez beton.

Bogaty i wielowymiarowy program sekcji zderza klasyczne tytuły z festiwalowymi nowościami. Widzowie zobaczą m.in. kultowy Ogród (The Garden) Dereka Jarmana – niezwykle osobisty film-medytację kręcony na surowym, smaganym wiatrem wybrzeżu, a także monumentalny dokument obserwacyjny Central Park mistrza Fredericka Wisemana. Klasykę europejskiej awangardy reprezentować będą surrealistyczne Owoce rajskich drzew spożywamy Věry Chytilovej. Współczesne, duszne i zaangażowane politycznie spojrzenie na ustrukturyzowaną zieleń przyniesie nagrodzona owacjami  Filipiñana Rafaela Manuela, z kolei pełną humoru, wolną od zobowiązań przestrzeń miejskich chaszczy ukażą figlarne Koszmarne podszepty duetu Renaud Després-Larose i Ana Tapia Rousiouk. Panoramę uzupełnią nowatorskie, ekologiczne eseje, „fitocentryczne kino drogi” 7 spacerów z Markiem Brownem Pierre’a Cretona i Vincenta Barré oraz oniryczny dokument Dzikie rośliny Nicolasa Humberta.

Światła i cienie: sekcje festiwalowe

Podróż przez filmowe światy tegorocznej edycji przynosi zupełnie nowe wektory kinowego światła. W sekcji Trzecie Oko: Klub Złamanych Serc kobiece spojrzenie kieruje się w stronę opowieści o nieszczęśliwych miłościach, źle ulokowanych uczuciach i tragicznych finałach wielkich love story. Reżyserki badają tu nowe formy bliskości, które rodzą się po końcu romantycznych złudzeń. Co więcej, po wybranych seansach z tej sekcji, pokiereszowane serca widzów miłosną wróżbą koić będzie Aleksandra Nowak – pisarka, aktywistka i twórczyni podcastu „rozświetlOne”, która w kinowych przestrzeniach wykorzysta emancypacyjny potencjał tarota. Z kolei polskie krótkie metraże w ramach Shortlisty (kuratorowanej przez Piotra Czerkawskiego) zostaną zaprezentowane w tym roku jako nietuzinkowe muzeum – osobliwy gmach, w którym zamiast sztywnych reguł zwiedzania czeka piętnaście tytułów wymykających się prostym klasyfikacjom.

Zawędrujemy także na Daleką Północ – w ramach sekcji Oslo/Reykjavik, przygotowanej we współpracy z Ministerstwem Funduszy i Polityki Regionalnej (koordynatorem Funduszy Norweskich i EOG w Polsce). Szukający najbardziej odjechanych filmów powinni natychmiast skierować wzrok na Nocne Szaleństwo. Eksplozję twórczości z pogranicza kina i sztuki zapewni Front Wizualny, a koloryt europejskiej współpracy zobaczymy w konkursowej sekcji Smart7. Najciekawsze  dzieła tegorocznego sezonu, debiuty oraz nowe filmy twórców będących już od jakiegoś czasu na fali wznoszącej tradycyjnie wypełnią Odkrycia oraz Fale. Z kolei sekcja Lost Lost Lost udowodni, że prawdziwe filmowe bogactwo kryje się poza obiegiem dystrybucyjnym i wielkimi imprezami. Festiwal pamięta także o najmłodszych: sekcja Młode Horyzonty udowadnia, że kino dla dzieci to nie infantylne kolorowanki, lecz mądre, pięknie zrealizowane historie.

Cyklon, reż. Philip Yung

Światło po horyzont, kino po zmierzchu. Program pokazów plenerowych

Kiedy lipcowe słońce chowa się za horyzont, we Wrocławiu zapala się zupełnie inne światło – to płynące z wielkich, otwartych ekranów. Tegoroczny 26. MFF TAURON Nowe Horyzonty zaprasza na bezpłatne pokazy plenerowe codziennie o godz. 21:30. Tradycyjnie spotkamy się niemal codziennie w samym sercu miasta, na Rynku oraz w zielonej przestrzeni OPT Zamek w Leśnicy (tutaj w dwa festiwalowe weekendy: 24-26 lipca oraz 31 lipca - 2 sierpnia). Kina plenerowe powstaną dzięki wsparciu Gminy Wrocław.

Wrocławski Rynek rozbłyśnie pełnym spektrum filmowych barw. Ważnym punktem programu będzie wyraźny klucz skandynawski, reprezentowany przez głośne nowości: Wartość sentymentalną Joachima Triera, Sny o miłości Daga Johana Haugeruda oraz Miłość, która zostaje Hlynura Pálmasona. Zaprezentujemy również kultowy (i rzadko pokazywany) Tajemniczy ogród Agnieszki Holland. Nie zabraknie też uwielbianych klasyków: od baśniowego Labiryntu Jima Hensona z Davidem Bowiem, przez drapieżne Na fali Kathryn Bigelow, aż po oscarowe Cinema Paradiso. 

Jeśli szukacie alternatywnego, intymnego rytmu, park otaczający Zamek w Leśnicy stanie się Waszym azylem. Tamtejsze selekcje to opowieści z pogranicza jawy, snu i muzyki. Wyjątkowym wydarzeniem będzie sobota, 25 lipca, kiedy przed seansem filmu Nad rzeką, której nie ma Andrzeja Barańskiego zagra jazzowy Dominik Gawroński Quartet (w ramach Vertigo Summer Jazz Festival). Ponadto w Leśnicy zobaczymy m.in. unikalny pokaz łączony: arcydzieło Piknik pod Wiszącą Skałą Petera Weira oraz dokument Sen we śnie Petera Weira Jakuba Duszyńskiego, a także mroczne Donnie Darko, klasyczne Pożegnania Wojciecha Jerzego Hasa czy kultowego Monty Pythona i Świętego Graala.

Niezwykle barwne postacie

Najprościej rzecz ujmując: Wrocław odwiedzi w tym roku plejada znakomitych osobowości współczesnego kina, które nadadzą festiwalowi wyjątkowy blask. Oprócz wspomnianych już wcześniej bohaterek i bohaterów autorskich retrospektyw, na nowohoryzontowych szlakach spotkamy reżyserki i reżyserów, którzy kształtują dzisiejszy język filmu. Swoją obecnością Wrocław zaszczycą m.in. ikona niemieckiego kina Angela Schanelec (Moja żona płacze), wybitna francuska dokumentalistka Claire Simon (Nasze ciała, Egzamin wstępny) oraz mistrz brytyjskiej awangardy Ben Rivers (Złudzenie). Silną reprezentację twórców poszukujących i bezkompromisowych dopełnią Sky Hopinka (Powwow People), Ali Cherri (Wartownik + Strażnik) oraz autorski duet Tizza Covi i Rainer Frimmel, stojący za filmem Najsamotniejszy człowiek w mieście.

O swoich najnowszych, premierowych dziełach opowiedzą wrocławskiej publiczności Karim Aïnouz (Jak przycinać róże), Ivan Ostrochovský (Źródło życia) oraz Fabrice Aragno (Jezioro). Nie zabraknie również mocnych głosów kina zaangażowanego i politycznego – na festiwalu zagoszczą Palestyńczyk, Mohanad Yaqubi z projektem R21 czyli przywracanie sprawiedliwości oraz irańska reżyserka Pegah Ahangarani, autorka filmu Przygotowania do rewolucji.

To oczywiście tylko niewielka część gości festiwalu. Wszystkie osoby, które odwiedzą Wrocław poznacie 10 lipca.

Scena artystyczna

Wspólnie z BWA Wrocław zapraszamy na wystawę Gotycka Gorączka w galerii Studio BWA Wrocław, poświęconą fascynacji mrokiem – przeżywanej w blasku słońca latynoamerykańskich tropików i letniego Wrocławia. Latynoamerykański gotyk tropikalny zderzy się tu z polskimi kontrapunktami, pokrewieństwami i środkowoeuropejską wyobraźnią.

W ramach festiwalowej Sceny Artystycznej zaprezentujemy również wystawę Andrzej Wajda – Werki Renata Pajchel (Kino Nowe Horyzonty, I piętro). W setną rocznicę urodzin reżysera te niepublikowane zdjęcia odsłonią kulisy powstawania arcydzieł polskiego kina, chwytając niezwykłą charyzmę Wajdy bezpośrednio przy pracy na planie.

Z kolei w IP Studio zagości jubileuszowy Ambient Room #10: STRATUM od IP Group. Ta immersyjna instalacja przetwarza podzespoły dawnych realizacji w zupełnie nowy, pulsujący organizm, w którym światło i dźwięk podlegają nieustannym załamaniom oraz odbiciom, mocno angażując percepcję widzów.

Poruszającym punktem programu będzie instalacja palestyńskiego reżysera Mohamada Jabaly’ego Mój namiot nie jest moim schronieniem (Kino Nowe Horyzonty, II piętro). Konstrukcja z ręcznie zszytych ubrań artysty, dopełniona przeszywającym dźwiękiem dronów, staje się kruchym symbolem narodu zmuszonego do życia pod stałą psychologiczną opresją w Gazie.

Festiwal dostępny

Dostępność to już nie nowy horyzont, ale standard, który na dobre zadomowił się na festiwalu. Po raz kolejny organizujemy warsztaty dla osób wolontariackich i pracowników we współpracy z Fundacją Avalon i ponownie wprowadzamy do programu pokazy spełniające normy dostępności (z audiodeskrypcją w aplikacji Kino Dostępne, napisami SDH i wsparciem asystenta) oraz pokazy przyjazne sensorycznie dla najmłodszych. Będzie można skorzystać także z usługi early boarding dla osób ze szczególnymi potrzebami, zaś w kinowym gwarze wytchnienie przyniesie bezpłatna strefa wyciszenia przygotowana wspólnie z TAURON na drugim piętrze KNH. Kolejny rok z rzędu wprowadziliśmy też oznaczenia trigger warnings przy opisach poszczególnych filmów. Wszystkie szczegóły i pełne zestawienie rozwiązań znajdą się wkrótce na naszej stronie internetowej, a w przypadku pytań zapraszamy do kontaktu z koordynatorką dostępności festiwalu.

---

Dziękujemy wieloletniemu mecenasowi festiwalu, Gminie Wrocław, za nieustanne wspieranie wydarzenia. Podziękowania kierujemy także w stronę Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej oraz Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

Festiwal w liczbach

• 283 filmy na festiwalu, w tym 240 pełnometrażowych i 43 krótkometrażowych

• 622 seanse

• 92 – liczba krajów, z których filmy znalazły się w programie

• 25 697 minut – łączny czas trwania wszystkich filmów

• niemal 500  gościń i gości na festiwalu (łącznie z uczestniczkami i uczestnikami wydarzeń branżowych)

• 4163 – łączna liczba foteli kinowych i miejsc dla osób uczestniczących w festiwalu

• 185 osób czuwających nad organizacją festiwalu

• 225 wspaniałych osób wolontariackich