Sekcja Pokazy Galowe? Mistrzynie, Mistrzowie? Pudło. Oto głośne filmy, które rozbiły bank najważniejszych nagród na europejskich festiwalach i zasilą program nowohoryzontowej sekcji Odkrycia, gdzie prezentujemy świeże, autorskie głosy twórczyń i twórców z całego świata.
Laureat Konkursu Perspektywy na Berlinale – Kroniki oblężenia Abdallaha Al-Khatiba, Kroniki zapomnianych drzew, za który Anuparna Roy zdobyła wyróżnienie dla najlepszej reżyserki w sekcji Orizzonti na MFF w Wenecji, rotterdamski Tygrys – Wariacja na temat Jasona Jacobsa i Devona Delmara oraz Złoty Lampart z Locarno – Dwie pory roku, dwoje nieznajomych Shô Miyakego: to przedsmak tego, co czeka Was w ramach tegorocznych Odkryć.
I kolejny dowód na to, że swoje festiwalowe ścieżki warto prowadzić nie tylko czerwonym dywanem Pokazów Galowych, bo prawdziwe, filmowe perły można znaleźć w każdej sekcji. A skoro o wędrówce przez program mowa: najdogodniejszą formę podróży zapewnicie sobie dzięki karnetom. Na 26. MFF Nowe Horyzonty zapraszamy od 23 lipca do 2 sierpnia – do Wrocławia, a do 9 sierpnia będzie można zaprosić festiwal do siebie – za sprawą pokazów online. Pełny program ogłosimy 7 lipca.
Kroniki oblężenia (Chronicles from the Siege), reż. Abdallah Al-Khatib
Nagrodzony na Berlinale pełnometrażowy debiut Abdallaha Al-Khatiba to prawdziwy popis kina jako siły dosłownie rozdzierającej emocje. Cała historia, nakręcona w Algierii, Jordanii i Francji, złożona z kilku przeplatających się noweli, rozgrywa się wśród ruin bezimiennego miasta w trakcie oblężenia. Śledzimy tu losy zwykłych ludzi, którzy stają w obliczu niemożliwych wyborów wymuszonych panującą wokół gehenną strefy wojny: pośród głodu, ognia snajperskiego, eksplozji, bez podstawowej opieki medycznej, starają się mimo wszystko szukać otuchy w wzajemnych aktach człowieczeństwa. W jednej z sytuacji obserwujemy grupę kinofilów, ukrywającą się w osiedlowym sklepie z filmami, która staje przed dylematem: czy spalić ukochane kasety, by się ogrzać? Te i inne historie czerpią z różnych źródeł, w tym z osobistych doświadczeń Al-Khatiba z obozu dla palestyńskich uchodźców Jarmuk w Damaszku, w czasie syryjskiej wojny domowej. Choć Kroniki obejmują wydarzenia rozgrywające się w trakcie jednego roku, to wszystkie zegary zatrzymały się w okolicach 7:30 – bez względu na porę dnia – przypominając, że Palestyna, jej ludzie i rozproszona diaspora żyją jakby poza czasem. Kroniki oblężenia to filmowy krzyk: „Wolna Palestyna!” – teraz i aż do końca świata.
Dorota Lech
Pieśni zapomnianych drzew (Songs of Forgotten Trees, 2025), reż. Anuparna Roy
Debiut Anuparny Roy przyniósł pierwszą w historii weneckiej sekcji Orrizonti nagrodę za najlepszą reżyserię dla twórczyni z Indii. Bohaterkami Pieśni zapomnianych drzew są dwie młode dziewczyny, które porzuciły swoje odległe wsie, by dzielić mieszkanie w betonowym, dusznym Mumbaju. Pod wpływem współdzielonych marzeń, tęsknot, kłopotów i wielkomiejskich doświadczeń, zwykła kohabitacja przeradza się w bliską więź. Aspirująca aktorka, dorabiająca praca seksualną i jej koleżanka z call center odnajdują w sobie utracone domy, rodziny i światy, a ich siostrzeńska relacja pomaga im przetrwać w bezlitosnym dla samotnych kobiet mieście.
Małgorzata Sadowska
Wariacja na temat (Variations on a Theme, 2026), reż. Jason Jacobs, Devon Delmar
Liryczna, niespieszna Wariacja na temat jest zdobywczynią Tygrysa, najważniejszego trofeum na festiwalu w Rotterdamie. Południowoafrykańska ballada, rozgrywająca się w scenerii maleńkiej wsi, dotyka problemów wykraczających daleko poza codzienne życie starzejącej się osady, wypełnione codzienną krzątaniną. Pewnego dnia opiekującą się stadkiem kóz bohaterkę i jej sąsiadów elektryzuje wieść o rządowych reparacjach dla kombatantów (wracający do domu w frontów II wojny mężczyźni w ramach żołdu mogli liczyć najwyżej na rower). Wystarczy wpłacić pewną kwotę, by ruszyła machina zadośćuczynienia. W swoim minimalistycznym, przypominającym jazzową improwizację filmie, Jason Jacobs i Devon Delmar sięgają po kwestie wielowiekowych krzywd, za które nigdy nikt nie zapłacił: ani realnie, ani symbolicznie.
Małgorzata Sadowska
Dwie pory roku, dwoje nieznajomych (Two Seasons, Two Strangers), reż. Shô Miyake
Zdobywca Złotego Lamparta w Locarno, inspirowany mangą Yoshiharu Tsuge film Japończyka Shô Miyake (Keiko) to opowieść dedykowana milczkom, samotnikom i wszelkiej maści introwertykom. Bohaterowie dwóch niezależnych historii, które składają się na Dwie pory roku, dwoje nieznajomych należą właśnie do plemienia odludków. Jedna z nich rozgrywa się latem, na wybrzeżu, druga toczy się pośród śnieżnych zasp, które odcięły od świata maleńką osadę. W obu dochodzi do spotkania tytułowych nieznajomych: nieśmiałej młodej podróżniczki i lokalsa oraz pisarki w średnim wieku i jej mrukliwego gospodarza. Zrozumienie i bliskość, które rodzą się między nimi nie mają źródła w paplaninie, lecz we współbyciu i umiejętności bycia samotnymi we dwoje.
Małgorzata Sadowska
