Słoneczna wiosna, owszem, jest bardzo przyjemna, ale okazuje się, że nordycki klimat równie mocno przypadł Wam do gustu. Islandzka perełka – Miłość, która zostaje – zadomowiła się na ekranach polskich kin i zbiera świetne recenzje. Dziś oddajemy więc głos krytyczkom i krytykom, którzy razem z nami zachęcają do obejrzenia nowego filmu Hlynura Pálmasona.
Zabawna i podnosząca na duchu opowieść o życiu w separacji? Tak, to możliwe.
Zofia Fabjanowska-Micyk, ZwierciadłoPodczas seansu życzyłam sobie, żeby ten film nigdy się nie kończył.
Anna Czerwińska, FilmawkaTa opowieść o rodzinie wzrusza do łez i zachwyca.
Paulina Reiter, Wysokie Obcasy
To jest film, który chciałoby się dotknąć, pogłaskać, uściskać.
Łukasz Maciejewski, InteriaNajpiękniejszy film 25. Nowych Horyzontów.
Dawid Dróżdż, Gazeta Wyborcza
Zakochaj się w Miłości
Nowy film Hlynura Pálmasona (Biały, biały dzień, Godland) łączy w sobie nordycką powściągliwość i ogromną dawkę niepodrabialnego, północnego humoru. To historia o rozpadzie pewnej rodziny, będąca zaskakującą hybrydą emocji i stylów: jest intymna i melancholijna, ale jednocześnie pełna rozmachu; niezwykle czuła, ale zarazem szydercza i slapstickowa. Pálmason odmalowuje życiowe bardo – stan zawieszenia, w jakim znajdują się jego bohaterowie: małżeństwo i ich troje dzieci (oraz pies). Nawigując pomiędzy porami roku (film przedstawia okrągły rok z życia rodziny), portretując surowy pejzaż Islandii, obsesyjnie przyglądając się maszynom, reżyser bezbłędnie znajduje wizualne ekwiwalenty uczuciowego i egzystencjalnego rozchwiania. Ten przejmujący i nieodparcie śmieszny film jest jednym z najwspanialszych hołdów złożonych miłości, jakie stworzyło kino.