Festiwal to wspólnota: osób zakochanych w kinie, ludzi gotowych dyskutować do białego rana lub milczących razem przed wielkim ekranem. Było? Było. W ten (umówmy się: dosyć górnolotny sposób) opisujemy Nowe Horyzonty od ponad ćwierć wieku. Dlatego w tym roku, zamiast kolejnych słów, proponujemy filmowe czyny – zapraszamy na sekcję Instytucje, struktury, wspólnoty, w ramach której weźmiemy pod lupę różne formy wspólnotowości. Dziś ujawniamy pierwsze filmy z programu 26. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Nowe Horyzonty (Wrocław, 23.07-2.08; online do 9.08) i uruchamiamy sprzedaż najlepszej przepustki do festiwalowej wspólnoty – karnetów.
Karnet to niezmiennie idealne rozwiązanie dla wszystkich osób, które chcą najpełniej – i w najlepszej cenie – doświadczyć Nowych Horyzontów: dzięki niemu można wziąć udział w maksymalnie 50 seansach podczas 11 festiwalowych dni we Wrocławiu. Do wyboru będzie ponad 200 różnych tytułów – od retrospektyw mistrzyń i mistrzów kina, przez najnowsze, nagradzane filmy ze światowych festiwali (spodziewajcie się premier z Cannes, Berlinale czy Wenecji), po awangardowe, autorskie perły od twórczyń i twórców, którzy eksperymentują z filmową materią.
Karnet to nie tylko przepustka do doskonałego kina, ale także praktyczna rzecz, dzięki której zyskacie nowe bonusy, o czym będziemy informować wkrótce.
Co się nie zmienia: liczba karnetów jest limitowana, dlatego warto nie zwlekać z zakupem.
Kino kocha jednostki, bohaterki i bohaterów, którzy w pojedynkę zmagają się z przeciwnościami losu, wpływają na bieg historii i ratują świat. Kusi nas wizją niezależności, samodzielności, ponadprzeciętności; wartościami, które z radością podbija turbokapitalizm. A gdyby tak przyznać się, że zależymy od innych? Że nasza względnie spokojna codzienność to nie indywidualna zdobycz, lecz efekt złożonych procesów, geopolitycznego szczęścia, prawa, któremu podlegamy, dostępu do instytucji, gwarantujących nam – przynajmniej w założeniu – opiekę, edukację, bezpieczeństwo, sprawiedliwość, pomoc? W czasach głębokiego kryzysu politycznego, który oznacza między innymi powiększające się nierówności, demontaż instytucji publicznych, erozję zaufania społecznego i narastające poczucie krzywdy, chcemy rozpocząć rozmowę o tym, co nas spaja i łączy. Ta sekcja to portret zbiorowy instytucji, mniej lub bardziej formalnych struktur – tego, co tworzy ramy wspólnotowego życia. „Wspólnota jest tym, czego potrzebujemy, bo łagodzi to, co w nas najgorsze i wzmacnia to, co najlepsze” – powiedziała w wywiadzie dla POV Magazine Lucrecia Martel (Bagno, Zama). Jej najnowszy film i zarazem pierwszy dokument w jej dorobku – Nasza ziemia (Nuestra Tierra, 2025) – to jeden z najważniejszych tytułów sekcji. Argentyńska reżyserka pracowała nad nim przez 14 lat, śledząc wydarzenia związane z zabójstwem Javiera Chocobara, lokalnego aktywisty, przedstawiciela rdzennej ludności. Film, który ogląda się w napięciu, niczym najlepszy thriller czy dramat sądowy, opowiada o tożsamości, dziedzictwie kolonializmu, o tym, komu służy prawo.
Złożymy też hołd zmarłemu przed dwoma tygodniami wybitnemu dokumentaliście, Frederickowi Wisemanowi, autorowi znakomitego Welfare (1975), filmu o amerykańskiej pomocy społecznej i ludziach w sidłach biurokracji. Claire Simon zabierze nas za kulisy słynnej francuskiej szkoły filmowej, La Fémis; jej Egzaminy wstępne (Le Concours, 2016) to błyskotliwy dokument o procesie rekrutacji do elitarnej szkoły, będącym zarazem procesem wykuwania elit. Simon jest także autorką Naszych ciał (Notre corps, 2023), filmu, w którym sportretowała oddział ginekologiczny jednego z paryskich szpitali publicznych, gdzie spotykają się narodziny, życie i śmierć; indywidualne i zbiorowe doświadczenia, procedury, diagnozy i ludzie. Przypomnimy również nowatorskich, swego czasu budzących wiele kontrowersji Nienormalnych (1990), filmową hybrydę w reżyserii Jacka Bławuta. Nakręcony w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Kozicach Dolnych fabularyzowany dokument, którego bohaterami są dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i ich opiekunowie, wspólnie pracujący nad przedstawieniem. W tej tragikomicznej opowieści to nauczyciele są tymi, którzy muszą się przystosować.
Małgorzata Sadowska, kuratorka sekcji, dyrektorka artystyczna festiwalu
21 kwietnia – 31 maja: nabór na wolontariat
7 maja: start sprzedaży akredytacji dziennikarskich i branżowych
7 lipca: ogłoszenie pełnego programu
9 lipca: start sprzedaży biletów i dostępów online
23 lipca – 2 sierpnia: część kinowa festiwalu we Wrocławiu
23 lipca – 9 sierpnia: festiwal online