English

Front Wizualny na 19. MFF Nowe Horyzonty

11/06/19
Make Me Up, reż. Rachel MacLean
American Film Festival 2020: od Sundance, przez Berlinale, do Wrocławia

Front Wizualny to eksperymentalna część festiwalu: teren przenikania się kina i sztuki, przestrzeń konfrontacji artystów z formą filmową, a filmowców z konceptualną narracją. Front wymiany schematów myślowych. Gdzie dziś się kończy kino, a zaczyna sztuka (lub odwrotnie), coraz trudniej rozstrzygnąć. Podobnie jak określić, co jest owocem natury, co produktem technologii, a co wytworem wyobraźni.

Filmy z frontu wizualnego są odbiciem postmodernistycznego świata, który chłoniemy szerokopasmowym łączem. Odwołują się do różnych tradycji, estetyk i inspiracji. Można w nich znaleźć duchologie dawnych systemów i zajawki najnowszych koncepcji, ryzykowne hipotezy, ciemne ekologie i relikty całkiem świeżych cywilizacji. To świat po apokalipsie, która się wydarzyła i przeszła niezauważona. Jak w argentyńskim Portrecie właścicieli Joaquina Maito, w którym bunt domowych zwierząt, masowo uciekających z domów, odbywa się zupełnie poza ludzkim radarem.

Linia frontu jest dynamiczna. Co roku prowadzi nowymi ścieżkami patrzenia i myślenia o współczesności. A twórcy prowadzą swoiste badania terenowe. Raz - na łonie natury, która bujnie krzewi się na karpackich stokach Olandy Bernda Schocha. Z grzybowego tripu po magicznym lesie przenosimy się do wirtualnej kliniki estetycznej. W Make Me Up szkocka artystka Rachel MacLean pokazuje dramaty selfie-feministek, uwięzionych w zbudowanym z cukru i insta-filtrów domku dla lalek

Podczas gdy w uniwersyteckich laboratoriach powstają symulacje przyszłości, mogące wywrócić na lewą stronę dotychczasowe definicje. Egzystencjalna i materialna kondycja młodych naukowców nie jest dużo inna, niż prekariuszy z brechtowskiego teatru. Co pokazuje Max Linz w świetnej, glitchowej Muzyce na czas apokalipsy (Music and Apocalypse).

Uczestnicząc w szybko mutującej kulturze, nie nadążamy z wymyślaniem nowych pojęć do jej opisu. Tradycyjne kategorie, pozwalające niegdyś tak jasno rozróżniać męskie od żeńskiego, sztuczne od naturalnego, wyobrażenia od faktów uległy zatarciu. Anna Odell w X&Y obnaża słabości sztuki współczesnej i kpi z pułapek liberalnego społeczeństwa. Doprowadza uczestników i widzów do obłędu. Aistė Žegulytė w barokowym Animus Animalis konfrontuje się ze zwierzętami, przygotowującymi się do pośmiertnego konkursu piękności.

Zapraszam wszystkich ciekawskich i ryzykantów na badania terenowe Frontu Wizualnego podczas 19. MFF Nowe Horyzonty. To, że eksperyment obarczony jest pewnym ryzykiem – dla twórców, ale także dla widzów - goes without saying!

Ewa Szabłowska, kuratorka


czytaj także
Program Polska premiera "Sweat" Magnusa von Horna w dniu otwarcia 20. MFF NH 31/08/20
Festiwale MFF w Wenecji: relacje Marcina Pieńkowskiego 6/09/20
Program "Świat, który nadejdzie" filmem otwarcia 11. American Film Festival 10/09/20
Program 11. American Film Festival: Ameryka i Amerykanie jakich nie znamy 16/09/20

Newsletter

OK