Pociągi to autorska, refleksyjna podróż przez XX wiek złożona wyłącznie z filmowych materiałów archiwalnych. W tym pozbawionym słów, pełnym piękna i goryczy filmie, zachwyt podróżą staje się przekleństwem, a łzy radości mieszają się z bólem rozpaczy.

Przedział w pociągu to miejsce, w którym człowiek na jakiś czas wyrwany jest wyrwany z kontekstu codziennego bycia. Przez kilka godzin albo przez kilka dni przebywa w nowym socjum, a jego życie toczy się według czasu naznaczonego rozkładem jazdy. W podróży pociągiem jest coś pięknego, magicznego, ale często też bardzo bolesnego. Bywa, że podróży towarzyszy nadzieja, albo – brak jest jakiejkolwiek nadziei. Radość przemieszczania staje się przekleństwem, a łzy radości mieszają się z bólem rozpaczy.