David Robert Mitchell (Coś za mną chodzi, 10. AFF; Tajemnice Silver Lake, 9. AFF) doskonale wiedział, co robi, umieszczając słowo „mit” w oryginalnym tytule filmu. W końcu nocowanki amerykańskich nastolatek mają w kinie niemal mityczny status, obrastając w przedstawienia z głupawych komedii, krwawych slasherów czy przegiętych musicali.

Tylko że wbrew tytułowi Mitchellowi bliżej do realisty niż mitotwórcy. Do swojego teen movie wybiera nieopatrzone twarze pozbawione hollywoodzkiej polerki, rezygnuje z efektownej struktury scenariusza, opowiada w niespiesznym tempie. Dekonstrukcja mitu polega tu na przełamaniu schematu, zgodnie z którym nastoletnie schadzki nie mogą się obejść bez potężnych ilości alkoholu, seksu i narkotyków. U Mitchella jest za to dużo szczerości, niepewności, a nawet poczucia porażki. Wydarzenia rozgrywają się w ciągu jednej nocy ostatniego dnia wakacji. W takich momentach łatwiej o intymność, gesty nabierają śmiałości, a rozmowy – szczególnej głębi. To w tych magicznych godzinach zastajemy czwórkę bohaterów i bohaterek w poszukiwaniu akceptacji, pierwszego pocałunku czy choćby chwili uwagi. A wszystko to na tle sennych przedmieść postindustrialnego Detroit.

Igor Kierkosz

Uwaga, zawiera treści wrażliwe: Sceny ze spożyciem narkotyków i/lub alkoholu