Na magię wielkiego ekranu pracują w pocie czoła całkiem zwyczajni ludzie: sfrustrowani egomaniacy, zblazowani artyści i balansujący na granicy wypalenia, świeżo upieczeni absolwenci szkół filmowych. To właśnie ich portretuje w swoim pełnometrażowym debiucie Pedro Ramalhete, który zabiera widzów w insiderską podróż za kulisy lizbońskiego środowiska filmowego. Śledząc losy João, bezrobotnego scenarzysty, i Clary, młodej asystentki ds. produkcji, poznajemy bolączki dzisiejszej branży – od braku perspektyw, przez niskie płace, aż po ślamazarną wspinaczkę po stromych szczeblach kariery. Reżyser i jego bohaterowie starają się jednak nie tracić pogody ducha, bowiem kino to ich największy pocieszyciel. Słodko-gorzki Wieczny płomień urzeka jako film w filmie oddający hołd wybitnym portugalskim reżyserom, takim jak José Álvaro de Morais, Manuel Mozos czy Miguel Gomes. To także ujmująca prostotą i melancholią love story dedykowana wszystkim kinofilom, którzy wierzą w nagłe strzały amora i (nie)przypadkowe spotkania na ulicy.