Urodzona w 1931 roku w Budapeszcie węgierska reżyserka i scenarzystka. Córka znanego rzeźbiarza i działacza komunistycznego dzieciństwo spędziła w radzieckim Kirgistanie. Na Węgry wróciła w roku 1946. Reżyserię filmową studiowała na moskiewskim WGiK-u. Doświadczenie emigracji i śmierci rodziców – ojciec został zamordowany w czasie czystek stalinowskich, matka zmarła na tyfus – zawarła w cyklu: Dziennik dla moich dzieci (1982), Dziennik dla moich ukochanych (1987) i Dziennik dla moich rodziców (1990). Wcześniej dała się poznać jako czołowa węgierska reżyserka-feministka, opisująca dylematy kobiet uwikłanych w społeczne i polityczne ograniczenia komunistycznej codzienności: Dziewczyna (1968), Swobodny oddech (1973), Adopcja (1975, Złoty Niedźwiedź w Berlinie). Była żoną reżysera Miklósa Jancsó, potem związana była z polskim aktorem Janem Nowickim, który zagrał w wielu jej filmach, m.in. Dziewięciu miesiącach (1976) oraz Ich dwóch (1977). Dzieląc swój czas między Węgry i Polskę, u nas zrealizowała część swoich ostatnich filmów: Siódmy pokój (1995, Feliks za rolę kobiecą dla Mai Morgenstern) i Córy szczęścia (1999).