Spekulatywna opowieść, w której Agnieszka Polska przedstawia alternatywną historię relacji między ludźmi i kwiatami oraz ich wspólnej ewolucji. W odległej przeszłości oba gatunki były połączone intymną zależnością – ludzie pełnili funkcję głównych zapylaczy znacznie większych od nich kwiatów. Co doprowadziło do momentu, w którym znajdujemy się dziś? Dlaczego kwiaty stały się tak małe, a ludzie rozmnażają się bez ich udziału? Film łączy cyfrowe animacje wygenerowane przez AI z analogowymi zdjęciami nakręconymi na taśmie 16 mm. Splatając elementy dokumentu i science fiction, artystka bada pojęcie „środowiska” jako konstruktu jednocześnie organicznego i społecznego.
Artystka wizualna urodzona w 1985 roku. Studiowała w Lublinie, Krakowie i Berlinie, obecnie mieszka i pracuje w Warszawie. Tworzy filmy, kolaże i grafiki pokazywane m.in. na biennale w Sydney, w londyńskim Tate Modern czy w warszawskim CSW. W swoich pracach często ożywia archiwalia, igrając z czasem, pamięcią oraz historią ruchów artystycznych i społecznych. Jej pełnometrażowy debiut fabularny Hura, wciąż żyjemy! już na etapie projektu otrzymał Nagrodę Filmową przyznaną wspólnie przez PISF, MSN oraz MSRF Andrzeja Wajdy.
2009 Uczulanie na kolor (short)
2012 Włosy / Hair (short)
2013 Future Days (short)
2014 Watery Rhymes (short)
2019 Hura, wciąż żyjemy! / Hurrah, We Are Still Alive!