To historia związku bardzo symbiotycznego, obsesyjnie sklejonego. Opartego na dużym podobieństwie fizycznym, duchowym i artystycznym – mówi reżyser Łukasz Ronduda. Jego drugi film portretuje jedną z najbardziej oryginalnych par polskiej sceny artystycznej: Wojtka Bąkowskiego (jego filmy oglądaliśmy w sekcji Trzecie Oko w 2014 roku) i Zuzanny Bartoszek, młodej poetki i artystki. Androgyniczni, szczupli, bez włosów, często ubrani w identyczne ciuchy – Bąkowski i Bartoszek wyglądają jak męska i żeńska wersja tej samej osoby. A ich stan zakochania przypomina perwersyjną wersję narcyzmu, bo patrząc na kochanka, patrzą właściwie na własne odbicie. W ich relacji miłość przenika się ze sztuką, pierwsza jest odbiciem drugiej. Intymnym wyznaniom i gestom zostaje nadana artystyczna forma. I odwrotnie – sztuka jest sposobem na życie emocjonalne. Czy są zafascynowani sobą, czy bardziej swoimi artystycznymi personami? Czy ich związek opiera się na odczuwaniu, czy na performowaniu stanów emocjonalnych? To artystyczna utopia, gdzie granica pomiędzy performansem a życiem, pomiędzy kreacją wizerunku a prawdą uczuć zostaje zupełnie zatarta.

Ewa Szabłowska

Film dostępny z audiodeskrypcją w aplikacji Kino Dostępne 2.0. Pobierz aplikację na kinodostepne.pl