Akcja filmu rozgrywa się w odległej rybackiej wiosce w Kornwalii. Znany widzom Nowych Horyzontów reżyser Mark Jenkin (Przynęta, 19. NH; Enys Men, 22. NH) po raz kolejny wraca na morski brzeg. Przywołując nastrój niesamowitości, zanurza widzów w zbudowanym z wielką precyzją świecie, w którym przeszłość nie daje się pogrzebać, a morze oddaje tylko to, z czym samo gotowe jest się rozstać. Punktem wyjścia staje się tu tajemniczy powrót statku Rose of Nevada, uznanego za zaginiony 30 lat wcześniej. Jednak Jenkin nie rozwija klasycznej intrygi. Zamiast tego tworzy hipnotyczną opowieść o czasie, pamięci i zbiorowym niepokoju, opowiedzianą w charakterystycznym dla siebie języku audiowizualnym. Film został zarejestrowany na taśmie 16 mm przy użyciu kamery Bolex, a cała warstwa dźwiękowa powstała w postprodukcji. Dzięki temu Róża z Nevady pulsuje upiornym szmerem analogowego medium. Morze pozostaje tu zarazem scenerią i siłą – pradawną, obojętną, nieustannie zmieniającą się. Kiedy mieszkańcy wioski konfrontują się z powrotem łodzi, na powierzchnię zaczynają wypływać dawne napięcia, a cała wspólnota stopniowo traci grunt pod nogami. Nicka i Liama, dwóch bardzo różnych mężczyzn, którzy zaciągają się na statek, grają George MacKay (Bestia, 24. NH) i Callum Turner, tworząc przejmujące kreacje. Róża z Nevady okazuje się nie tyle opowieścią o duchach, ile filmowym seansem spirytystycznym, historią o wykorzenieniu, powrotach i naturze, która niczego nie zapomina.