Scenariusz tego nagrodzonego w Rotterdamie dramatu zainspirowały doświadczenia Any Urushadze z pracy nad pierwszą fabułą: jeden z aktorów odrzucił propozycję występu w filmie, gdy dowiedział się, że reżyserka jest młodą debiutantką. Główny bohater Roli drugoplanowej Niaz (Data Bakhtadze, aktor ze sporym doświadczeniem, także hollywoodzkim) chce wrócić na plan po wieloletniej przerwie. Kiedyś był gwiazdą, ludzie wciąż rozpoznają go na ulicy, więc czuje się urażony zaoferowaną mu niewielką rolą w podrzędnej produkcji reżyserki, która nie budzi jego zaufania. Z biegiem dni, na skutek kilku niecodziennych zdarzeń, Niaz będzie zmuszony zdecydować, w jakim kierunku ma zmierzać jego życie. Rola drugoplanowa zaczyna się niczym gorzka satyra na peryferia przemysłu filmowego, miejsce dla odrzuconych i zapomnianych. Lecz Urushadze – choć w wywiadach przyznawała, że jej film to także komentarz na temat trudnej sytuacji starzejących się aktorów – jest przede wszystkim zainteresowana emocjami swojego bohatera: jego urażoną dumą, poczuciem osamotnienia, skomplikowanymi relacjami z bliskimi. To nie tylko podszyta ironią dekonstrukcja męskocentrycznego świata, lecz także przejmujący – dzięki znakomitej roli Bakhtadzego – portret człowieka, który szuka nowego celu w życiu.