Dokumentalny esej palestyńskiego reżysera (jego Off Frame znalazł się w programie Nowych Horyzontów w 2017 roku) buduje wokół szczególnej kolekcji opowieść o kinie jako archiwum, zapisie niedokończonej rewolucji i narzędziu walki politycznej. Zestaw dwudziestu filmów, nakręconych na taśmie 16 mm i przechowywanych w sypialni przez profesor komparatystyki z Tokio, nigdy wcześniej nie ujrzał światła dziennego. Unikatowe materiały obejmują trzy dekady począwszy od lat 60. i dokumentują działalność propalestyńskich ruchów solidarnościowych (swego czasu we współpracy z radykalną Japońską Armią Czerwoną do Palestyny udali się z kamerą Koji Wakamatsu i Masao Adachi, który także chwycił za broń). Dla Mohanada Yaqubiego szczególna rola odnalezionych i zwróconych Palestyńczykom taśm polega na kwestionowaniu utrwalonych narracji o izraelsko-palestyńskim „konflikcie”. Jest aktem dekolonizacji pamięci i podróżą w czasie, która bynajmniej nie odsyła do przeszłości, lecz stanowi refleksję nad strategiami trwającego do dziś oporu. To niewygodna refleksja, bo część materiałów, na bazie których powstał R21, czyli odrestaurowanie solidarności, została ocenzurowana podczas Documenta 15 w Kassel.