Debiut Andrzeja Wajdy bywa umniejszany jako dzieło, którym początkujący reżyser musiał jeszcze spłacić haracz doktrynie socrealistycznej. Na dodatek mógł zrealizować ten film dlatego, że pracy za kamerą odmówił jego mentor Aleksander Ford. A jednak Pokolenie oglądane po latach, w oderwaniu od ideologicznej dysputy, udowadnia, że niespełna trzydziestoletni Wajda był artystą świadomym, konsekwentnym i pewnym celu, jaki chce osiągnąć. Choć ze względów cenzuralnych nie mógł uniknąć historycznych przekłamań, zdołał nakręcić film psychologicznie wiarygodny, odbijający trudne moralne wybory okresu okupacji. Historię Stacha Mazura (wspaniała rola Tadeusza Łomnickiego), brawurowego chłopaka, który musi wziąć na siebie ciężar konspiracyjnej odpowiedzialności, można dziś odczytywać nie tylko w kontekście politycznych wyborów, jakich dokonują bohaterowie, lecz również jako opowieść o przyspieszonym wchodzeniu w dorosłość w ekstremalnych warunkach. W realizowanym pod artystyczną opieką Forda filmie spotkali się twórcy, którzy w kolejnych latach będą stanowić o wielkości polskiego kina: Kazimierz Kutz (jako asystent reżysera), operator Jerzy Lipman, aktorzy Roman Polański, Tadeusz Janczar, Zbyszek Cybulski. I choć niedoskonałe, Pokolenie pozostaje istotnym filmem w dorobku Wajdy, który już dwa lata później w wybitnym Kanale pokaże pełnię swoich twórczych możliwości.

Partnerem pokazu jest Wytwórnia Filmów Fabularnych we Wrocławiu.