James Gray pozostaje mistrzem kina klasycznego w formie, intymnego w sferze emocji i operowego w skali. Jego najnowszy film Papierowy tygrys, pokazany w konkursie głównym festiwalu w Cannes, przenosi nas do Queens w Nowym Jorku, w ostatnie dni lata 1986 roku. Irwin Pearl (Miles Teller), inżynier i ojciec dwóch nastoletnich chłopaków (jeden z nich właśnie zbliża się do osiemnastki i spodziewa się hucznej imprezy), nie przeczuwa, że jego życie za chwilę wykolei się z torów, po których do tej pory sunęło. Żona Hester (Scarlett Johansson) po latach liczenia każdego grosza ma nadzieję na spokojniejszą przyszłość, a zaborcza teściowa naciska, by rodzina przeprowadziła się w przyjemniejsze miejsce. Tymczasem starszy brat Irwina Gary (Adam Driver), rozwiedziony były policjant i właściciel lśniącego błękitnego mercedesa, wygląda jak spełnienie amerykańskiego snu. Kiedy przedstawia swojemu niezaradnemu bratu plan interesu, który ma ich obu uczynić bogaczami, Irwin daje się porwać obietnicy społecznego awansu. Niedługo potem obaj grzęzną w niebezpiecznej intrydze rosyjskiej mafii działającej w budowlance. James Gray pracuje tu na pełnych obrotach: porywająco, intensywnie, z absolutnym wyczuciem kadru.
Urodził się w Nowym Jorku, dorastał w dzielnicy Queens i studiował w Szkole Filmowej i Telewizyjnej Uniwersytetu Kalifornii Południowej. Jest amerykańskim reżyserem i scenarzystą, zadebiutował w 1994 roku dramatem Mała Odessa, który zdobył Srebrnego Lwa na MFF w Wenecji. Od tego czasu wyreżyserował kilka filmów, które spotkały się z uznaniem krytyków, a pięć z nich walczyło o Złotą Palmę w Cannes: Ślepy tor (2000), Królowie nocy (2007), Kochankowie (2008), Imigrantka (2013) oraz Armagedon (2022).
1994 Mała Odessa / Little Odessa
2000 Ślepy tor / The Yards
2007 Królowie nocy / We Own the Night
2008 Kochankowie / Two Lovers
2013 Imigrantka / The Immigrant
2019 Ad Astra
2022 Armagedon / Armageddon Time