Sześć ofiar śmiertelnych, czworo podejrzanych, 167 dni przesłuchań – maleńka ekipa Eszter Hajdú pieczołowicie dokumentowała jeden z najgłośniejszych procesów na Węgrzech. Dotyczył on zbrodni, jakich w 2008 i 2009 roku dopuścili się prawicowi ekstremiści, napadający na romskie domy i na oślep strzelający do mieszkańców (wśród zabitych było pięcioletnie dziecko). Czy państwo zadba o sprawiedliwość dla Romów? Czy zapewni im bezpieczeństwo? Czy prześladowana mniejszość może liczyć na uczciwość sądu? Przyprawiający o dreszcze, trzymający w napięciu niczym thriller dokument obserwacyjny bierze pod lupę system sprawiedliwości, sprawdza, czy w kraju, którego wielu obywateli postrzega Romów jako „problem”, równość wobec prawa to czcza deklaracja, czy jednak praktyka. Nic dziwnego, że na jednego z głównych bohaterów wyrasta charyzmatyczny, surowy sędzia, którego reakcji nie sposób przewidzieć, a poglądów prześwietlić. Zapis procesu jest wstrząsający nie tylko ze względu na skalę i brutalność zbrodni, ale również na rozmiar uprzedzeń, które świadkowie, oskarżeni, ich adwokaci, eksperci, biegli, deklarują świadomie lub bezrefleksyjnie. Reżyserka fenomenalnie rejestruje atmosferę procesu, stawiając pytanie: kto podlega tu osądowi? Mordercy czy ich ofiary?