Matti Harju to gwiazda świecąca mocnym światłem na obrzeżach nowego kina fińskiego. Zanim zadebiutował w pełnym metrażu spowolnionym antythrillerem Natura, zrealizował pokaźną liczbę autorskich filmów krótkometrażowych, pokazywanych na największych międzynarodowych festiwalach. Tworzy głównie na taśmie 16 mm i Super 8, wykorzystuje materiały wideo w formacie cyfrowym i analogowym, łączy realizm z elementami pop-artu. Jego obrazoburczy flirt z kinem gatunkowym, w ramach którego stworzył charakterystycznego antybohatera, niejednego widza sekcji Lost Lost Lost sprowokuje do śmiechu przez łzy. Fabuła Natury, w której dwóch mężczyzn planuje napad na posiadłość krypto-milionera, jest u niego pretekstem do poszukiwań estetycznych, opartych na celowo niestabilnym języku filmowym. Narracyjne elipsy, które unikają atrakcji, koncentrując uwagę widzów na trwaniu; feeria kolorów, działająca na wyobraźnię niczym miechunka na kubki smakowe; długie ujęcia chaszczy i rozkoszne opóźnianie kulminacyjnych potworności, to tylko wycinek pracy z formą. Prowadzi ona reżysera ku refleksji na temat męskości, która swoją paletą z pewnością was zaskoczy.