Pierwszy w karierze Lucrecii Martel film dokumentalny, opowieść o wymazywanej wspólnocie, skradzionej ziemi i biurokracji jako wciąż pozostającym w użyciu narzędziu kolonialnej opresji. Nasza ziemia (która już w tytuł wpisuje zbiorowość jako protagonistę) wychodzi od zabójstwa Javiera Chocobara, lidera społeczności Chuchagasta, by opowiedzieć o zbrodni wykraczającej poza jednostkową tragedię. Mężczyzna został zamordowany w 2009 roku przez właściciela ziemi, który próbował przy wsparciu policjantów wysiedlić rdzenną ludność. Proces w tej sprawie ruszył dziewięć lat później po niezliczonych protestach. W ujęciu Martel sądowa walka o sprawiedliwość to kolejny rozdział w długiej batalii wspólnoty o uznanie nie tylko jej praw, ale i istnienia zakwestionowanego przez białych historyków. Marginalizowani przez prawo i historyczne narracje, wpuszczeni w labirynt niezrozumiałych, przewlekłych procedur, Chuchagasta zyskują jednak potężnego sojusznika i świadka – kino, które nie tylko dokumentuje ich losy i doświadczenia, ale również obnaża mechanizmy władzy niezmiennie służące kolonialnym interesom.