Na ten seans lepiej się nie spóźnić. Kto wejdzie po czasie, może przegapić jedną z najbardziej osobliwych scen otwarcia w historii kina – a ciąg dalszy Nagiego pocałunku wcale jej nie ustępuje. Sam Fuller, reżyser osobny i niepokorny, wywarł przemożny wpływ na francuską nową falę i nawet jego najsurowsi krytycy nie odmawiali mu niezwykłej kreatywności. Był jednak również skandalistą z zacięciem do sensacji rodem z brukowca, a jego produkcje zawsze miały w sobie coś z kina eksploatacji. Nigdzie nie widać tego wyraźniej niż w Nagim pocałunku, cudownie podejrzanej historii prostytutki, która pragnie zacząć życie od nowa i odkrywa, że „lepszy" świat skrywa deprawacje gorsze od wszystkiego, co do tej pory znała. To film bezwstydnie jaskrawy, w którym kamera zagląda przez firanki i nieopatrznie uchylone drzwi pozornie konserwatywnego małego miasteczka. Furia Fullera wobec hipokryzji, która pozwala wpływowym mężczyznom bezkarnie dopuszczać się okropnych czynów, po sześćdziesięciu latach wciąż niestety okazuje się uzasadniona.
Jessica Kiang
Film wybrany przez Jessikę Kiang, członkinię jury tegorocznej edycji festiwalu, zostanie przez nią zaprezentowany przed seansem 26 lipca o godz. 9:45.
Więcej na temat tegorocznego jury i wybranych przez nie filmów
(1912–1997) Weteran II wojny światowej, zasłynął w powojennym Hollywood jako specjalista od kontrowersyjnych, niskobudżetowych filmów gatunkowych, często realizowanych poza systemem studyjnym. Jego brutalne westerny i filmy noir znalazły przychylną publiczność wśród francuskich krytyków i twórców nowej fali, co zaowocowało jego epizodyczną rolą w filmie Jean-Luca Godarda Szalony Piotruś (1965). Najbardziej znane filmy Fullera to Kradzież na South Street (1953), Shock Corridor (1963) i Biały pies (1982).
1949 I Shot Jesse James
1953 Kradzież na South Street / Pickup on South Street
1963 Shock Corridor
1964 Nagi pocałunek / The Naked Kiss
1982 Biały pies / White Dog
1983 Złodzieje nocą / Thieves After Dark
1989 Ulica bez powrotu / Street of No Return