Witajcie w Pays de Caux. Mieszkająca tu Sophie Roger, sąsiadka i współpracowniczka Pierre’a Cretona (nie przegapcie Siedmiu spacerów z Markiem Brownem w sekcji Garden Party), tym razem w roli aktorki i reżyserki, w burleskowej formie odbywa pełną przygód wędrówkę po bocznych alejkach swojego wiejskiego otoczenia. Dojrzała kobieta i morze – zieleni, przestrzeni, powietrza, miłości do siebie samej i świata. Ubrana w czerń siwowłosa rusałka, raz milcząco skupiona nad zielnikiem, innym razem wsłuchana w podszepty drzew, nie ustaje w zagadkowej kreacji.
Twórczość Sophie Roger, czy będą to rysunki czy filmy, jest osadzona w najbardziej znanym jej obszarze geograficznym – na północ od rodzinnego Hawru, w zakątku regionu Pays de Caux we Francji, gdzie mieszka i pracuje, niedaleko klifu. Zakorzeniona w tym intymnym twórczym terytorium nieustannie kwestionuje to, co gdzie indziej, swoje relacje z innymi, kimkolwiek by oni nie byli: przyjaciółmi, sąsiadami, ludźmi z daleka, postaciami z przeszłości, fikcyjnymi bohaterami itp. Najnowsze filmy Roger Un son sur cette dernière image (2021) i Miłość na ścieżce jeżyn (2025) miały premierę na festiwalu FIDMarseille.
2010 Les jardiniers du petit Paris (short)
2011 Contre-jour, service des maladies tropicales et infectieuses (short)
2012 Le point aveugle (short)
2014 l'île déserte (short)
2015 C'est donc un amoureux qui parle et qui dit: (short)
2015 Shyam Lal, un potier à Molela-Rajasthan (short)
2016 Dans l'atelier de Loreto Corvalan (short)
2016 Dialogue de l'arbre-carte postale à Pierre Creton (short)
2017 Les vagues (short)
2021 Un son sur cette dernière image (short)
2025 Miłość na ścieżce jeżyn / L’Amour sur le chemin des roncettes / Love on the Bramble Path