Nakręcone w Kambodży melancholijne Miejsca obiecane to pierwszy zrealizowany samodzielnie projekt fabularny artysty wizualnego, fotografa i operatora – autora zdjęć do filmów m.in. Angeli Schanelec i Danego Komljena. Zacierający granicę między dokumentem a fikcją, prawie zupełnie pozbawiony dialogów, za to wsłuchany uważnie w soundscape film Markovicia (Od jutra, 20. NH) zabiera nas do miejsca, które w równym stopniu jest realne, co wyobrażone. Świeżo oddany do użytku wieżowiec ma swoją pierwszą lokatorkę, która odkrywa bylejakość ukrytą za fasadowym luksusem i dystopijną aurę zamkniętego osiedla. Ale w niedokończonych budynkach ukrywają się też nielegalni mieszkańcy – ich budowniczowie. Bo Miejsca obiecane, sugestywna opowieść o urbanistycznej pustyni, mają także swój wymiar polityczny. Ponure architektoniczne założenie jest metaforą kapitalizmu: alienującego i spychającego na margines tych, którzy budują potęgę nie-ludzkiego systemu. Tych ostatnich Marković namawia do squatowania, okupowania przestrzeni, które skrupulatnie oddzielają bogatych od biednych. Ci drudzy nad tymi pierwszymi mają jednak pewną przewagę: nie tylko nie płacą czynszu, ale też tworzą wspólnotę, która okazuje się namiastką prawdziwego domu. Czyli czegoś, czego nie da się kupić za żadne pieniądze.