Ostatni film w dorobku Maxa Ophülsa (1902–1957) jest łabędzim śpiewem reżysera, który tworzył kino w aż czterech krajach (w Niemczech, Francji, Holandii i USA), a mimo to pozostał tematycznie i stylistycznie spójny, doprowadzając do perfekcji długie jazdy kamery. Lola Montès (1821–1861) okazała się idealną ophülsowską heroiną: kobietą urodzoną w sztywnym gorsecie brytyjskiego społeczeństwa, która przez całe swoje życie rzucała wyzwanie konwenansom. Szlak jej miłości i odważnych tanecznych występów wiódł przez Francję, Niemcy, Wielką Brytanię, Australię – aż do Stanów Zjednoczonych, gdzie zmarła przedwcześnie, utrwalając własną legendę. Po drodze jednak zdążyła zaszokować niejedną elitę, wywołać serię obyczajowych skandali (także w Warszawie!) i zdobyć serce Ludwika I Wittelsbacha. Film Ophülsa przedstawia ten życiorys w formie niecodziennego cyrkowego przedstawienia zbudowanego wokół unieruchomionej na scenie Loli (Martine Carol), o której podbojach opowiada niepokojący Mistrz Ceremonii (Peter Ustinov). Dzięki reżyserskiej maestrii widzimy, jak cyrkowy namiot przeobraża się w arenę fantazji, biografii i psychodramy jednocześnie. Lola Montès to zarówno zdumiewający filmowy poemat w CinemaScopie (zapowiadający formalne ekscesy Kubricka, Scorsesego i Greenawaya), jak i esej na temat patriarchalnego społeczeństwa jako pancerza, którego rozerwanie jest koniecznością dla kobiety łaknącej wolności.
Michał Oleszczyk
Przed seansem prelekcję wygłosi Michał Oleszczyk, wykładowca Wydziału „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego i twórca podkastu SpoilerMaster. W pierwszym dniu festiwalu premierę będzie miał odcinek SpoilerMastera poświęcony temu filmowi.
(1902–1957) Zaczął karierę w 1919 roku jako aktor, a w 1924 został producentem przedstawień teatralnych. Dwa lata później objął funkcję dyrektora Burgtheater w Wiedniu. Pierwszy film wyreżyserował w 1931 roku. W 1933 roku, po dojściu nazistów do władzy w Niemczech, z powodu swojego pochodzenia został zmuszony do emigracji – wyjechał do Francji, gdzie w roku 1938 otrzymał obywatelstwo. Po klęsce Francuzów wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuował pracę reżysera. Po zakończeniu drugiej wojny światowej powrócił do Francji i tam ponownie zajął się reżyserowaniem filmów. W tym okresie powstał jego najbardziej znany obraz Lola Montès.
1931 Dann schon lieber Lebertran
1933 Une histoire d'amour
1936 Valse brillante de Chopin
1940 L'école des femmes
1947 The Exile
1955 Lola Montès
1958 Les Amants de Montparnasse