Ten film mieni się jak szmaragd obracany w dłoni. Zaczyna się od ruchu – podróży między chłodnym pejzażem francuskiej winnicy a tropikalnym pulsem Medellín. Machado, kolumbijski migrant pracujący przy winobraniu, zostaje wciągnięty w ryzykowną misję: ma wykraść bezcenny szmaragd z kościoła w rodzinnych stronach. To jednak dopiero początek podróży, bo reżyser Simón Vélez szybko rozszczelnia ramy kina gatunkowego, przeobrażając kryminalną intrygę w kino dryfu, dygresji i zmysłowej obserwacji. Kradzież kamieni szlachetnych staje się pretekstem do eksploracji przestrzeni, koloru i ruchu, do zanurzenia w wilgotny, duszny świat gęstej roślinności, egzotycznych ptaków, buzujących kolorem kwiatów i intensywnego światła załamującego się na połyskliwych fakturach przedmiotów. Tropikalność nie jest tu jedynie tłem, lecz stanem wyostrzonej percepcji. Film Véleza trzeba zobaczyć dla samej przyjemności zanurzenia się w jego migotliwym, zachwycającym świeżością i zmysłowością obrazu świecie. Dla spojrzenia z ukosa – na historie i tropy kolumbijskiego kina gatunkowego, z którymi Kamienie szlachetne nonszalancko flirtują.

Ewa Szabłowska

Inspiracją do realizacji tego filmu była przygoda, która przytrafiła się aktorowi wcielającemu się w głównego bohatera. Na bazie prawdziwych wydarzeń powstała przewrotna filmowa fantazja zanurzona w soczystych kolorach i dźwiękach, czerpiąca z różnych gatunków – przede wszystkim z uniwersum kina gangsterskiego. Reżyser Simón Vélez (producent m.in. nagradzanego dokumentalnego eseju Pepe, 24. NH) z wielką klasą, humorem i lekkością bawi się fabularnymi schematami, przepisując je na nowo. Głównym protagonistą opowieści jest Machado, młody kolumbijski imigrant, który pracuje przy zbiorach winogron we Francji. Pewnego dnia otrzymuje niespodziewane zlecenie: ma udać się do ojczyzny i wykraść cenny szmaragd z kościoła pod Medellín. Po chwili wahania zgadza się wziąć udział w ryzykownej misji i wyrusza w podróż, w której jednak nie wszystko pójdzie zgodnie z planem – historia zacznie rozwidlać się w zaskakujących dla niego (i dla widza) kierunkach. Pełnometrażowy debiut kolumbijskiego twórcy światową premierę miał na tegorocznym Berlinale, gdzie był pokazywany w sekcji Forum.

Magdalenia Bartczak