W Stanach nazywają je rodeo, w Meksyku – jaripeo. Zawody w ujeżdżaniu byków mają długą tradycję związaną z kulturą hodowców bydła w Amerykach. Jak każde zjawisko kulturowe, ten wielowymiarowy fenomen ulega nieustannym transformacjom – w Jaripeo obserwujemy więc ukryty pod kowbojskimi kapeluszami i flanelowymi koszulami świat męskiego pożądania. Dokumentalista Efraín Mojica, sam siebie określający jako ranchero queer, powraca do rodzinnego stanu Michoacán na coroczny bożonarodzeniowy turniej, co staje się pretekstem do namysłu nad złożonością hipermęskiego, ale i homoerotycznego wymiaru jaripeo. Pod maczystowską powierzchnią skrywają się bowiem zalotne spojrzenia, pokątne dotknięcia oraz potajemne schadzki pośród zbóż, o czym opowiada krzepki kowboj Noé oraz łamiący binarne opozycje Joseph. Dają oni wyraz admiracji dla męskości, ale też dzielą się swoją samotnością i trudnymi relacjami rodzinnymi. Autorzy dokumentu Rebecca Zweig i Efraín Mojica tworzą wyzywający wizualnie spektakl, w którym łączą nagrania z kamery Super 8 z teledyskową stylizacją, latynoską wspólnotowość z intymnymi rozmowami. Opowiadają w śmiały sposób o blaskach i cieniach podróży ku samopoznaniu, która odbywać się może między zaganianiem bydła a nakładaniem makijażu.