Nieprzyzwoicie bogate i do szpiku kości zepsute rodzeństwo nudzi się w luksusowej rezydencji. W filmie Karima Aïnouza dom nie jest schronieniem, lecz organizmem – pięknym, dusznym i gnijącym od środka. Czy wewnętrzną pustkę mogą zapełnić ciuszki od Bottega Veneta, perwersyjne gierki, a może pielęgnacja kwiatów? Tytułowe przycinanie róż staje się figurą regulacji i przemocy wpisanej w samą ideę rodziny: tego, co należy usunąć, by zachować formę. Film – luźna reinterpretacja Pięści w kieszeni Marco Bellocchio – jest wynikiem współpracy Aïnouza, jednego z najciekawszych brazylijskich reżyserów, z Efthimisem Filippou (współscenarzystą filmów Yorgosa Lanthimosa). Razem budują wielowarstwowy portret „klasy próżniaczej”, w której nadmiar prowadzi do erozji więzi, a bogactwo nie jest fundamentem stabilności, lecz źródłem patologii: izolacji, bezczynności i emocjonalnego wyjałowienia. Jak przycinać róże to maksymalistyczna opera o rozkładzie z dizajnersko ubraną gwiazdorską obsadą (Callum Turner, Elle Fanning, Pamela Anderson) i perfekcyjnie skomponowanymi kadrami, spleciona w trujący bukiet kwiatów zła.