Powiedziałam, że chciałabym pokazać w tym filmie poród. Prawdziwy. Bo dlaczego można w filmach pokazywać śmierć, a nie można porodu. Zaznaczyłam, że na pewno znajdzie się jakaś anonimowa kobieta, która zgodzi się za pieniądze na takie nagranie. Wtedy ona popatrzyła na mnie, uśmiechnęła się… i powiedziała: No to ja ci urodzę to dziecko. Nakręcisz mój poród. Tak Mészáros po latach wspominała swoją pierwszą rozmowę z aktorką Lili Monori, od tego momentu swoją stałą współpracowniczką, której poród oglądamy z detalami w słynnej finałowej sekwencji. Ale nagrodzone nagrodą FIPRESCI w Cannes Dziewięć miesięcy to także pierwsza współpraca z Janem Nowickim, przez kolejne trzy dekady partnerem reżyserki, jak również jej pierwszy film w kolorze. Akcja rozgrywa się w niewielkim, położonym w górach przemysłowym miasteczku Ózd przy granicy z ówczesną Czechosłowacją. Fabryka kopci, domy się budują, śnieg roztapia się w błoto, niebo miewa barwę fioletu. To pierwszy z dwóch filmów, w których Monori i Nowicki grają parę (kolejnym będą nakręcone rok później One dwie): ona jako młodziutka matka, która próbuje zacząć nowe życie w mieście, on jako przemocowy, dominujący psychicznie partner, od którego trudno się uwolnić.