Pełnometrażowy debiut Mészáros (jeden z pierwszych w historii węgierskiej kinematografii filmów wyreżyserowanych przez kobietę) jest od pierwszej minuty dziełem ostentacyjnie cool. Już zapadająca w pamięć czołówka, sklejona z fotosów z grającą główną rolę piosenkarką Kati Kovávs, sugeruje, że będziemy mieli do czynienia z nowoczesnym filmem o nowoczesnej i piekielnie modnej (krótka fryzura, ciemne okulary) bohaterce. Wszystko w tobie mówi, że jesteś z Pesztu – usłyszy w pewnym momencie tytułowa dziewczyna. Erzsi rzeczywiście pracuje w fabryce tekstylnej pod Budapesztem. Dorastała w domu dziecka, a na jej ogłoszenie w gazecie, że szuka swoich rodziców, właśnie odpowiedziała starsza kobieta ze wsi. Ale nie będzie to film o tematyce społecznej. Mészáros debiutuje nowofalowo, za nic mając dramaturgiczne prawidła tego typu opowieści. Jej pierwszy film ma połamaną, niesymetryczną strukturę, wydaje się jakby od niechcenia otwarty formalnie, nie szuka puenty, jest bardziej zainteresowany relacjami międzyludzkimi w przestrzeni niż w dialogu. To przede wszystkim portret kobiety: dziewczyny bez korzeni, myślącej, obserwującej otoczenie, próbującej ułożyć na nowo swoją tożsamość poza tradycyjnymi rolami.