W połowie lat 70. Agnès Varda (bohaterka nowohoryzontowej retrospektywy w 2006 roku) po kilkuletniej przerwie wróciła za kamerę. Większość czasu musiała jednak poświęcić opiece nad małym synkiem, więc postawiła na pracę w pobliżu swojego paryskiego mieszkania. W efekcie powstały dwa filmy: krótkometrażowa Odpowiedź kobiet, w której reżyserka pytała swoje bohaterki o to, co tak naprawdę znaczy być kobietą, oraz pełnometrażowe Dagerotypy, zrealizowany z czułością portret lokalnej społeczności. Varda odwiedza z kamerą sklepiki i zakłady mieszczące się przy Rue Daugerre, gdzie sama mieszkała. Od prowadzonej przez wiekową parę perfumerii po fryzjera i zakład krawiecki. Pyta właścicieli o to, skąd pochodzą i jak trafili do miejsca, w którym dziś są. Obserwuje ich codzienne rytuały, pracę, rozmowy z klientami. Kadr po kadrze konstruuje pełną zaskakujących detali opowieść o sąsiedztwie, relacjach między ludźmi, wzajemnych zależnościach. Czy to układa się w reportaż? Hołd? Esej? – pyta z offu Varda samą siebie. Odpowiedź pozostawia widzom. A dziś, pół wieku po premierze, możemy zobaczyć w Dagerotypach zarówno melancholijną pocztówkę z dawno nieistniejącego świata, jak i opowieść o niemal spełnionej idei pięciominutowego miasta.
Jakub Demiańczuk
29 lipca (środa), 18:45 KNH4
Po seansie odbędzie się debata tygodnika „Polityka” z udziałem Macieja Nowickiego, tegorocznego jurora, prezesa Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka i wieloletniego dyrektora festiwalu Watch Docs, oraz kuratorki sekcji, Małgorzaty Sadowskiej. Spotkanie poprowadzi krytyk i dziennikarz, Janusz Wróblewski.
(1928–2019) Ikona i pionierka francuskiej Nowej Fali, jedna z najwybitniejszych reżyserek w historii kina, scenarzystka, producentka, montażystka i fotografka. Twórczyni fabuł i dokumentów, w których swoją uwagę skupiała często na osobach wykluczonych, była zaangażowana w polityczną walkę o prawa kobiet i mniejszości. Za film Bez dachu i praw otrzymała Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji. Była również laureatką Honorowej Złotej Palmy w Cannes, a w 2017 roku jako pierwsza reżyserka otrzymała Oscara za całokształt twórczości.
1962 Cleo od 5 do 7 / Cleo from 5 to 7 / Cléo de 5 à 7
1965 Szczęście / Le bonheur
1969 Lwia miłość / Lions Love
1975 Dagerotypy / Daguerréotypes
1977 Jedna śpiewa, druga nie / One Songs, the Other Doesn’t / L'une chante l'autre pas
1981 Murmury / Mur Murs
1985 Bez dachu i praw / Vagabond / Sans toit ni loi
1988 Agnes V. o Jane F. / Jane B. by Agnès V. / Jane B. par Agnès V.
1991 Kuba z Nantes / Jacquot de Nantes
1995 Świat Jacques'a Demy'ego / The World of Jacques Demy / L’univers de Jacques Demy
2000 Zbieracze i zbieraczka / The Gleaners and I / Les Glaneurs et la glaneuse
2008 Plaże Agnes / The Beaches of Agnès / Les plages d'Agnès
2017 Twarze, plaże / Faces Places / Visages Villages
2019 Varda według Agnes / Varda by Agnès / Varda par Agnès