Bogaty plantator cierpi na rzadką i nieuleczalną chorobę, a przy życiu utrzymują go wyłącznie regularne transfuzje. Choć sam przykuty jest do łóżka i nie opuszcza swojej rezydencji, rodzina robi wszystko, by dostarczać mu kolejne porcje krwi. Tymczasem w mieście narasta atmosfera paniki, znikają chłopcy i młodzi mężczyźni, a media rozpisują się o „potworze z Mangones”. Luis Ospina wykorzystuje autentyczną historię seryjnego mordercy, którą w latach 70. żyła Kolumbia, i z ironiczną precyzją obnaża mechanizmy władzy i medialnej sensacji. Wampiryczny horror zmienia w kąśliwą satyrę na klasowe przywileje i elity, które dla zachowania własnej pozycji gotowe są wysysać z otoczenia ostatnie krople życia. Czysta krew jest jednocześnie makabreską, kryminałem i czarną komedią. Klasyczna pozycja nurtu el gotico tropical ponad czterdzieści lat po swojej premierze nie straciła nic ze swojej jadowitości, pozostając jednym z najoryginalniejszych dzieł kina latynoamerykańskiego: brudnym, przewrotnym i zaskakująco współczesnym.