Emmanuel Marre mierzy się z mrocznym rozdziałem historii własnej rodziny, tworząc prowokujący, niezapomniany portret, który okazał się jednym z najgłośniejszych filmów tegorocznego konkursu w Cannes (najlepszy scenariusz). Osadzony w czasie drugiej wojny światowej dramat czerpie inspirację z życia pradziadka reżysera, Henriego Marre’a – inżyniera i niedoszłego pisarza, który jako 49-latek przyjeżdża do Francji Vichy z rękopisem zatytułowanym Notre salut (Nasze ocalenie), właśnie wtedy, gdy autorytarny rząd zaczyna urządzać kraj na nowo. W tekście Henri wykłada swoje patriotyczne credo i lodowatą logikę inżyniera: przede wszystkim skuteczność. Wierzy, że książka zapewni mu wpływy w nowym faszystowskim porządku, tam, gdzie od dawna powinno być jego miejsce, i pozwoli ocalić Francję przed rozpadem. Człowiek epoki – sfilmowany przez Oliviera Boonjinga w duchu cinéma-vérité, z niepowtarzalnym Swannem Arlaudem (Anatomia upadku) w roli Henriego Marre’a – jest precyzyjnie skonstruowaną analizą mechanizmów kolaboracji, współudziału i tego, co nieuchronnie prowadzi człowieka ku katastrofie.