Clémentine Roy i Gústav Geir Bollason od 2000 roku realizują projekty badające entropię w odniesieniu do krajobrazu. W 2012 roku na Islandii rozpoczęli pracę nad Carcasse – książką i filmem oraz instalacją składającą się z obiektów z niego pochodzących, stworzoną we współpracy z lokalnymi rolnikami. Stylizowany na dokument, surowy, czarno-biały obraz koncentruje się wokół kwestii adaptacji człowieka do warunków środowiskowych, portretuje i analizuje utopię powrotu do korzeni na ruinach. Na wyspie – chciałoby się powiedzieć: oddalonej od cywilizacji, choć niewiadomo czy cywilizacja, jaką znamy, wciąż jeszcze istnieje, istnieją jedynie jej ślady – ludzie i zwierzęta żyją zgodnie z rytmem natury. Minione technologie – nie bez ironii – są wykorzystywane w nowatorski sposób. Kadłub zestrzelonego samolotu służy jako obora, kury dziobią ziarno z kasku, który nie zagwarantuje już bezpieczeństwa na budowie, bo place budów zniknęły z ziemskiego krajobrazu, a zaprzężona w konia kolaska przypomina o niegdysiejszych krążownikach szos. Carcasse kreuje wizję przyszłości, w której ludzkość powraca do archaicznych modeli przetrwania, z chaosu wyłania się inny, nowy, choć nie zawsze zrozumiały dla nas porządek. Oto wizja, która dziś nie wydaje się już zbyt ekscentryczna.
(ur. 1966 r. w Islandii) Artysta wizualny i filmowiec. Studiował sztuki plastyczne w Islandzkiej Wyższej Szkole Sztuki i Rzemiosła (obecnie Islandzki Uniwersytet Sztuki) w Reykjaviku oraz na Węgierskiej Akademii Sztuk Pięknych w Budapeszcie. Bollason mieszkał przez kilka lat w Paryżu, w 1999 roku powrócił do swojej rodzinnej islandzkiej wioski rybackiej, gdzie prowadzi lokalną przestrzeń artystyczną Verksmiðjan. Chociaż Verksmiðjan jest położona na uboczu, zyskała uznanie i pochwały, zwłaszcza za programy filmowe, instalacje wideo i warsztaty muzyki eksperymentalnej. Jego twórczość, w której wykorzystuje film, instalacje, rysunki i znalezione przedmioty, skupia się na tematach pamięci, rzeczywistości i reprezentacji. Opowiada o krajobrazie i współpracuje z lokalnymi mieszkańcami północnego wybrzeża Islandii w poznawaniu swojego otoczenia i środowiska. Jego pierwszy film Carcasse powstał we współpracy z francuską artystką Clémentine Roy. Mannvirki (2023) miał premierę w Rotterdamie.
2016 Carcasse (co-dir.)
2023 Mannvirki
(ur. 1974 r. we Francji) Studiowała w École Nationale Supérieure d’Arts de Paris-Cergy; mieszka i pracuje w Paryżu. W swoich pracach fotograficznych, wideo, instalacjach i kompozycjach dźwiękowych interpretuje naturalne elementy światła, dźwięku i atmosfery, traktując je jako byty technologiczne lub przedstawiając je w taki sposób, jakby nimi były. Roy wystawiała wcześniej w Netwerk Galerij (NEW; Alice Evermore – The Resistance of Ether), a także w Paryżu, Japonii, Kanadzie i Niemczech.
2016 Carcasse (co-dir.)