English
zaloguj / zarejestruj

Kochankowie z Pont-Neuf

Léos Carax
The Lovers on the Bridge / Les amants du Pont-Neuf
Francja 1991 / 125’

Léos Carax na własnej skórze zweryfikował prawdziwość powiedzenia o rodzącym się w bólach sukcesie. Realizacja Kochanków z Pont-Neuf przeciągnęła się do trzech lat, pochłonęła 28 milionów dolarów i doprowadziła do rozpadu związku reżysera z Juliette Binoche. Na domiar złego film poniósł także komercyjną klęskę. Jednak z perspektywy czasu Kochankowie z Pont-Neuf wydają się najbardziej spełnionym artystycznie dziełem Caraxa. Historia skomplikowanej relacji łączącej bezdomnego cyrkowca i ślepnącą malarkę wypełnia melodramatyczny schemat zaskakującą energią. Gwałtowna opowieść o uczuciu rozpiętym między ekstazą a depresją ostatecznie brnie w stronę rzadko spotykanego u Caraxa optymizmu. W słynnym finale tonący w Sekwanie bohaterowie zostają wciągnięci na pokład barki rodem z klasycznej Atalanty. Wymowna scena nie pozostawia wątpliwości: wirtuozeria Caraxa dorównała klasie samego Jeana Vigo.

nagrody

European Film Awards 1992 – Best Actress, Best Cinematographer, Best Editor; Sant Jordi Awards 1994 – Best Foreign Actress

Léos Carax

Urodził się w 1960 roku w podparyskim Suresnes jako Alexandre Oscar Dupont. Pseudonim Léos Carax stanowi anagram jego dwóch imion. W wieku niespełna 20 lat został krytykiem filmowym „Cahiers du Cinéma” prowadzonego przez Serge’a Daneya. Na łamach słynnego pisma zadebiutował entuzjastyczną recenzją Paradise Alley (1978) – pierwszego filmu reżyserskiego Sylvestra Stallone’a. Niedługo później Carax sięgnął po kamerę. Swym pełnometrażowym debiutem – filmem Chłopak spotyka dziewczynę – wzbudził sensację na festiwalu w Cannes. Już wówczas zaprezentował najbardziej charakterystyczne cechy swojego stylu: zamiłowanie do ekranowej poezji, melancholijną wrażliwość i ironiczne poczucie humoru. Następna w kolejności Zła krew otrzymała prestiżową nagrodę za innowacyjność na Berlinale. Kochankowie z Pont-Neuf co prawda okazali się finansową klapą, lecz spotkali się z uznaniem Europejskiej Akademii Filmowej. Po ośmioletniej przerwie Carax powrócił do filmu pełnometrażowego za sprawą Poli X (w międzyczasie nakręcił tylko jeden krótki metraż pt. Sans titre), swobodnej adaptacji powieści Hermana Melville’a. W jednym z późniejszych filmów krótkometrażowych francuski reżyser powołał do życia postać Monsieur Merde, który kilka lat później powrócił jako jeden z bohaterów Holy Motors. Ów film z 2012 roku okazał się rewelacją festiwalu w Cannes i sprawił, że ponownie uznano Caraxa za jednego z najważniejszych twórców współczesnego kina.

Filmografia

1980 Strangulation Blues (short)

1984 Chłopak spotyka dziewczynę / Boy Meets Girl

1986 Zła krew / Mauvais sang / The Night Is Young (aka Bad Blood)

1991 Kochankowie z Pont-Neuf / Les amants du Pont-Neuf / The Lovers on the Bridge

1997 Sans titre (short)

1999 Pola X

2006 My Last Minute (short)

2008 Merde (segment in: Tokyo!)

2009 42 One Dream Rush (co-dir., short)

2012 Holy Motors

Twórcy

reżyseria Léos Carax
scenariusz Léos Carax
zdjęcia Jean-Yves Escoffier
montaż Nelly Quettier
dźwięk Henri Morelle
obsada Juliette Binoche, Denis Lavant, Daniel Buain, Klaus-Michael Grüber, Marion Stalens, Chrichan Larsson, Édith Scob
producent Christian Fechner
produkcja Films A2, Gaumont International, Les Films Christian Fechner
źródło kopii Ambassade de France à Varsovie
język francuski
barwa kolor