English
zaloguj / zarejestruj

Zła krew

Léos Carax
The Night Is Young / Mauvais sang
Francja 1986 / 116’

Carax wkracza w zaklęte rewiry kojarzące się z twórczością późnego Godarda. Zła krew to zgrabna hybryda filmu gangsterskiego, futurystycznej baśni i posępnej opowieści inicjacyjnej. Po śmierci ojca Alex decyduje się na niebezpieczną współpracę z gangsterami. W międzyczasie chłopak przeżywa kryzys swojego związku i ulega fascynacji tajemniczą femme fatale. Uczuciowe rozterki Alexa wydają się zupełnie zrozumiałe. Carax każe mu dokonać trudnego wyboru pomiędzy Julie Delpy a – poddanej wyraźnej stylizacji na młodą Annę Karinę – Juliette Binoche. Film Caraxa fascynuje po latach jednak nie tylko ze względu na znakomitą obsadę. Jednym z najważniejszych elementów Złej krwi pozostaje wątek śmiertelnego wirusa atakującego wszystkich ludzi, którzy uprawiają seks pozbawiony miłości. Z tego względu Zła krew bywa uważana za jeden z pierwszych filmów odnoszących się do szalejącej w latach 80. epidemii AIDS.

nagrody

Prix Louis Delluc 1986; Berlin IFF 1987 – Alfred Bauer Award, C.I.C.A.E. Award – Honorable Mention

Léos Carax

Urodził się w 1960 roku w podparyskim Suresnes jako Alexandre Oscar Dupont. Pseudonim Léos Carax stanowi anagram jego dwóch imion. W wieku niespełna 20 lat został krytykiem filmowym „Cahiers du Cinéma” prowadzonego przez Serge’a Daneya. Na łamach słynnego pisma zadebiutował entuzjastyczną recenzją Paradise Alley (1978) – pierwszego filmu reżyserskiego Sylvestra Stallone’a. Niedługo później Carax sięgnął po kamerę. Swym pełnometrażowym debiutem – filmem Chłopak spotyka dziewczynę – wzbudził sensację na festiwalu w Cannes. Już wówczas zaprezentował najbardziej charakterystyczne cechy swojego stylu: zamiłowanie do ekranowej poezji, melancholijną wrażliwość i ironiczne poczucie humoru. Następna w kolejności Zła krew otrzymała prestiżową nagrodę za innowacyjność na Berlinale. Kochankowie z Pont-Neuf co prawda okazali się finansową klapą, lecz spotkali się z uznaniem Europejskiej Akademii Filmowej. Po ośmioletniej przerwie Carax powrócił do filmu pełnometrażowego za sprawą Poli X (w międzyczasie nakręcił tylko jeden krótki metraż pt. Sans titre), swobodnej adaptacji powieści Hermana Melville’a. W jednym z późniejszych filmów krótkometrażowych francuski reżyser powołał do życia postać Monsieur Merde, który kilka lat później powrócił jako jeden z bohaterów Holy Motors. Ów film z 2012 roku okazał się rewelacją festiwalu w Cannes i sprawił, że ponownie uznano Caraxa za jednego z najważniejszych twórców współczesnego kina.

Filmografia

1980 Strangulation Blues (short)

1984 Chłopak spotyka dziewczynę / Boy Meets Girl

1986 Zła krew / Mauvais sang / The Night Is Young (aka Bad Blood)

1991 Kochankowie z Pont-Neuf / Les amants du Pont-Neuf / The Lovers on the Bridge

1997 Sans titre (short)

1999 Pola X

2006 My Last Minute (short)

2008 Merde (segment in: Tokyo!)

2009 42 One Dream Rush (co-dir., short)

2012 Holy Motors

Twórcy

reżyseria Léos Carax
scenariusz Léos Carax
zdjęcia Jean-Yves Escoffier
montaż Nelly Quettier
dźwięk Claude Hivernon, Harrik Maury, Henri Morelle, Joël Riant
obsada Michel Piccoli, Juliette Binoche, Denis Lavant, Julie Delpy, Hans Meyer, Serge Reggiani
producent Alain Dahan
produkcja Les Films Plain Chant, Soprofilms, FR3 Films Production, Unité Trois, Centre National de la Cinématographie, Sofima,
źródło kopii Ambassade de France à Varsovie
język francuski
barwa kolor