English

Ostatnie tango w Paryżu

Bernando Bertolucci
Last Tango in Paris / Ultimo tango a Parigi
Francja, Włochy 1972 / 136’
Klasyka kina

Arcydzieło Bertolucciego to zarazem jeden z tych filmów, które cierpią z powodu błędnego odczytania – lwia część tekstów o Ostatnim tangu w Paryżu skupia się wyłącznie na jego aspekcie erotycznym, a skandal obyczajowy towarzyszący premierze filmu nieco wykoślawił jego recepcję. Bo w rzeczywistości żadna to historia o miłości czy efemerycznym romansie, ale gorzki dokument duchowego ekshibicjonizmu. Seks nie stanowi w filmie celu, a środek; dla Paula i Jeanne zdaje się być jedyną namacalną, niezmienną rzeczą w rozpadającym się powoli świecie, który traci swoją kulturową tożsamość. Bertolucci rozlicza intelektualną rewolucję przełomu lat 60. i 70., dochodząc do niepokojących wniosków.

Bernando Bertolucci

Niegdyś dobrze zapowiadający się poeta, karierę filmową zaczął jeszcze na studiach u boku Pasoliniego i szybko nakręcił swój debiut – Kostuchę w 1961 roku. Pierwszą nominację do Oscara wywalczył dekadę później za Konformistę, a w 1972 roku zdobył międzynarodowy rozgłos skandalizującym Ostatnim tangiem w Paryżu. Jego kolejne filmy również cieszyły się uznaniem, a Ostatni cesarz otrzymał aż dziewięć statuetek Oscara.

Wybrana filmografia

1970 Konformista / Ill Conformista / The Conformist

1972 Ostatnie tango w Paryżu / Ultimo tango a Parigi / Last Tango in Paris

1987 Ostatni cesarz / The Last Emperor

1993 Mały Budda / Little Buddha

1996 Ukryte pragnienia / Stealing Beauty

2003 Marzyciele / The Dreamers

Twórcy

reżyseria Bernando Bertolucci
scenariusz Bernardo Bertolucci
zdjęcia Vittorio Storaro
montaż Franco Arcalli, Roberto Perpignani
muzyka Gato Barbieri
obsada Marlon Brando, Maria Schneider, Gitt Magrini, Jean-Pierre Léaud, Massimo Girotti, Catherine Breillat
producent Alberto Grimaldi
produkcja United Artists, Les Productions Artistes Associés, Produzioni Europee Associati
polski dystrybutor Vivarto
język angielski, francuski
barwa kolor