Bardzo Was przepraszamy. Poniżej znajdziecie szczegóły programu 3. Timeless Film Festival; programu tak bogatego, różnorodnego, pełnego wybitnych tytułów, że nie ma szans, żeby od tego przybytku nie rozbolała Was głowa. To prawdziwa kopalnia kinofilskiego złota. 170 filmów, koncerty, wydarzenia specjalne. Jak na bazie takiego bogactwa ułożyć własny plan seansów? Cóż, powodzenia. I jeszcze raz przepraszamy.
Po kolei: Timeless to nasz zaprzyjaźniony festiwal, w ramach którego można zobaczyć ponadczasowe kino – wybitne arcydzieła, które stały się kamieniami milowymi w rozwoju kinematografii, zapomniane perły, czy propozycje od znanych-nieznanych mistrzów i mistrzyń z całego świata. W tegorocznym programie można wybierać spośród amerykańskich klasyków, przez europejskie arcydzieła, po kino włoskie, latynoamerykańskie i kultowe polskie produkcje, które mimo upływu lat nadal zachwycają i inspirują kolejne pokolenia. 3. edycja Timeless Film Festival Warsaw rozgości się od 17 do 27 kwietnia na ekranach kin Muranów, Luna i Iluzjon.
Do wyboru jest aż 170 filmów – pełnometrażowych i krótkometrażowych – pochodzących z ponad 25 krajów. Poszczególne tytuły zostaną zaprezentowane w ramach retrospektyw reżyserskich i aktorskich, cykli tematycznych, pokazów specjalnych, sekcji dokumentalnych oraz seansów z muzyką na żywo.
Sprzedaż biletów online na pokazy filmów rozpocznie się 9 kwietnia 2026.
Muzyka + film
24 kwietnia 2026 (piątek) o godz. 20:30 w sali Mazowieckiego Instytutu Kultury odbędzie się koncert Gruppo di Improvvisazione Giallo. Projekt, inspirowany muzyką Ennio Morricone, zainicjowany został przez Hanno Leichtmanna, jednej z kluczowych postaci berlińskiej sceny elektronicznej i eksperymentalnej. Wydarzenie towarzyszy sekcji Giallo!!! i stanowi jej muzyczne dopełnienie.
26 kwietnia 2026 (niedziela) o godz. 20:00 w kinie Luna odbędzie się pokaz współczesnego fińskiego filmu niemego Silent Trilogy z muzyką i efektami dźwiękowymi wykonywanymi na żywo przez Ykspihlajan Kino-orkesteri oraz foley artists. Reżyser filmu, Juho Kuosmanen to jeden z najważniejszych twórców kina fińskiego (m.in. pokazywane i nagradzane w Cannes Olli Mäki. Najszczęśliwszy dzień jego życia).
27 kwietnia 2026 (poniedziałek) o godz. 19:00 w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej na zakończenie festiwalu, będzie pokaz filmu Rękopis znaleziony w Saragossie w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa z muzyką skomponowaną przez Krzysztofa Pendereckiego i wykonywaną na żywo przez zespół Małe Instrumenty, orkiestrę Teatru Wielkiego – Opery Narodowej (skład kameralny) pod batutą Katarzyny Tomali-Jedynak oraz gitarzystów Michała Honisza i Szymona Witczyńskiego.
Muzycznych akcentów nie zabraknie także w filmowym programie festiwalu: z okazji jubileuszu setnych urodzin Milesa Davisa przypomniana zostanie sylwetka artysty, pokazując go w różnych kontekstach: historycznym – dokument Miles Davis: Birth of the Cool (reż. Stanley Nelson); w kontekście jego warsztatu kompozytorskiego – Windą na szafot (reż. Louis Malle); koncertowym, czyli dla niego naturalnym – Miles Davis: Live in Germany (reż. János Darvas); oraz aktorskim – jedyna „mówiona” rola w pełnometrażowym filmie fabularnym Dingo (reż. Rolf de Heer).
Dingo, reż. Rolf de Heer
W programie sekcji Timeless Sounds znalazły się Monterey Pop (reż. D.A. Pennebaker) i Woodstock (reż. Michael Wadleigh), filmy o pierwszych festiwalach rockowych zorganizowanych na masową skalę. The Last Waltz (reż. Martin Scorsese), przez wielu uważany jest za jeden z najlepszych filmów koncertowych w historii kina, a także zapis najbardziej kultowego koncertu The Cure: The Cure: Anniversary 1978-2018 Live in Hyde Park (reż. Tim Pope).
Retrospektywy reżyserskie i aktorskie
Retrospektywy 3. edycji Timeless Film Festival Warsaw układają się w wielowymiarową opowieść o twórcach, którzy na różne sposoby poszerzali granice kina. Pełny przegląd twórczości Petera Weira – autora balansującego między realizmem a metafizyką – prowadzi przez jego najbardziej charakterystyczny motyw: spotkanie zwyczajności z tym, co niewytłumaczalne, od Pikniku pod Wiszącą Skałą po Bez lęku.
Retrospektywie towarzyszyć będzie premiera książki „Peter Weir. Mistyk i podróżnik”, poświęconej twórczości australijskiego reżysera. Publikacja zawiera esej autorstwa Marka Haltofa o całości drogi twórczej Petera Weira oraz wywiady przeprowadzone z reżyserem między innymi przez Jakuba Duszyńskiego, Michaela Dempseya i Bryana McFarlane’a. Częścią retrospektywy będzie również premierowo pokazana, stworzona specjalnie dla Timeless Film Festival Warsaw instalacja wizualna „Sen we śnie Petera Weira” skomponowana przez Jakuba Duszyńskiego z niewykorzystanych ujęć z filmu Piknik pod Wiszącą Skałą. Zgodnie z zamierzeniem Petera Weira instalacja zostanie zaprezentowana wyłącznie na dużym ekranie w ramach festiwalu, będzie to więc jedyna okazja, by ją zobaczyć.
W sekcji Václav Vorlíček: reżyser, który czynił cuda powraca kino wyobraźni, w którym baśń, science fiction i komedia przenikają się w szalonych, często groteskowych formach. W szarym okresie normalizacji w Czechosłowacji Vorlíček stworzył wielobarwną mieszankę bohaterów, charakterów i przygód, które bawiły wówczas – i bawią do dziś. W programie między innymi kultowy, także w Polsce, 13-odcinkowy serial Arabela.
Z kolei Svěrákowie: oscarowa rodzina to portret wyjątkowego tandemu ojca i syna – Zdeňka i Jana – których filmy były wielokrotnie nagradzane i uwielbiane przez publiczność. Zaczęło się od nominacji dla komediodramatu Wsi moja sielska, anielska (reż. Jiří Menzel), do którego Zdeněk napisał scenariusz i w którym zagrał jedną z ról. Niedługo później Jan za swój absolwencki film otrzymał studenckiego Oscara, a potem ojciec i syn połączyli siły, co zaowocowało nominacją za Szkołę podstawową (reż. Jan Svěrák) i statuetką za Kolę (reż. Jan Svěrák) w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny.
Retrospektywa Buñuel w Meksyku: część 1 przypomina ważny etap twórczości Luisa Buñuela, który spędził w Meksyku aż 36 lat życia, kręcąc tam 20 z 32 filmów. Rozpoczęta retrospektywa będzie kontynuowana w kolejnych latach.
Sekcja Tribute to Brigitte Bardot przygląda się fenomenowi jednej z największych ikon kina, której role z lat 50. i 60. na zawsze zmieniły ekranowy wizerunek kobiety. Do jej najważniejszych filmów należą: Prawda Henri-Georges’a Clouzota („Brigitte Bardot jakiej jeszcze nie widziano!”), Pogarda Jean-Luca Godarda (ta rola wymieniana jest jako najbardziej dojrzała) czy Viva Maria! Louisa Malle’a (w słynnym duecie z Jeanne Moreau).
Pogarda, reż. Jean-Luc Godard
W polskim kinie centralne miejsce zajmują dwa przeglądy: 8 × Kawalerowicz, ukazujący twórcę nieustannie poszukującego nowych form – od psychologicznych dramatów po monumentalne widowiska historyczne – oraz Tryptyk Barbary Sass, skupiony na trzech filmach z Dorotą Stalińską (Bez miłości, Krzyk, Debiutantka), tworzących przejmujący portret silnych, a zarazem wewnętrznie rozdartych bohaterek.
Całość dopełnia retrospektywa Vytautas Žalakevičius: czas wstrzymany – twórcy, który do dziś budzi tyle samo podziwu, co kontrowersji. W programie sekcji znalazł się między innymi film Nikt nie chciał umierać: jeden z najważniejszych i najbardziej przejmujących tytułów Vytautasa Žalakevičiusa – surowa, hipnotyzująca opowieść o powojennej Litwie, okupowanej po II wojnie światowej przez ZSRR. To jeden z najchętniej oglądanych filmów litewskich, w 1995 roku – z okazji stulecia kina – został wpisany przez UNESCO na listę stu najważniejszych dzieł światowej kinematografii.
Sekcje tematyczne
Kinofilska uczta to serce festiwalu – przestrzeń, w której kanon spotyka się z odkryciami, a subiektywne wybory układają się w fascynującą podróż przez historię kina. Jak pisze Roman Gutek: „Praca nad takim zestawem przypomina trochę organizację wystawnego przyjęcia. Gospodarz przygotowuje obficie zastawiony stół i zaprasza gości, którzy wybierają swoje ulubione potrawy”. W programie sekcji znalazły się aż 32 tytuły: od portugalskiego Aniki-Bóbó (reż. Manoel de Oliveira) z 1942 roku, aż po kultową, reżyserską wersję Donniego Darko (reż. Richard Kelly) z początku XXI wieku.
Warto szukać w niej takich pereł, jak Osiem śmiertelnych strzałów (reż. Mikko Niskanen): odrestaurowany przez fundację Martina Scorsese fiński miniserial, który zachwycił publiczność w Bolonii, teraz trafi na warszawskie ekrany. Nie zabraknie też dzieł wielkich mistrzów: na liście znaleźli się między innymi Andriej Tarkowski (Zwierciadło, Nostalgia), Martin Scorsese (Ulice nędzy), Lars von Trier (Przełamując fale, Tańcząc w ciemnościach) oraz Yasujirō Ozu (Późna wiosna).
Wyjątkową propozycją dla miłośników kina jest sekcja Il Cinema Ritrovato Festival przedstawia, przygotowana we współpracy z jednym z najważniejszych festiwali klasyki filmowej na świecie. Selekcja stanowi zestaw bardzo „włoski”, ale nieoczywisty, w którym odmienne poetyki – filmy powstały bowiem w różnych dekadach – prowadzą zaskakująco bliski dialog. Od Znałem ją dobrze Antonia Pietrangelego po Kobietę-małpę Marca Ferreriego, od Strategii pająka i Marzycieli Bernarda Bertolucciego po Porwanych zrządzeniem losu przez wody lazurowego sierpniowego morza Liny Wertmüller i Dziennik intymny Nanniego Morettiego.
Zupełnie inny ton przynosi Giallo!!! – intensywna podróż przez włoskie kino gatunkowe lat 60. i 70., stanowiące połączenie thrillera, horroru i noir z intensywną estetyką, erotyką, sadyzmem, irracjonalnością i spiskowością. W programie znalazły się m.in. Sześć kobiet dla zabójcy Mario Bavy, Głęboka czerwień i Suspiria Daria Argenta czy Siedem czarnych nut Lucia Fulciego. To kino, w którym styl, dźwięk i przemoc tworzą hipnotyczną, niepokojącą całość.
Historia kina jako narzędzia ideologii i społecznej zmiany wybrzmiewa w sekcji Stany czarno-białe: rasa w amerykańskim kinie 1915-1991. Od Narodzin narodu D.W. Griffitha, po film Spike’a Lee i Chłopaków z sąsiedztwa Johna Singletona – cykl ukazuje, jak zmieniała się reprezentacja Afroamerykanów i jak kino współtworzyło (lub podważało) społeczne narracje.
Widzów młodszych – i tych, którzy chcą wrócić do świata wyobraźni – zaprasza sekcja Młode Horyzonty: dawno, dawno temu…. W tej selekcji znalazły się zarówno prawdziwe klasyki popkultury – pierwsza filmowa księżniczka Disneya czy kultowa Narzeczona dla księcia Roba Reinera – jak i ukryte skarby kinematografii – nieoczywista, fińska ekranizacja Królowej Śniegu czy pionierskie animacje wycinankowe Lotte Reiniger.
Silną obecność polskiego kina podkreślają dwie sekcje przygotowane we współpracy z Filmoteką Narodową – Instytutem Audiowizualnym. FINA przedstawia: oblicza polskiego międzywojnia przypominają takie tytuły jak Halka (reż. Konstanty Meglicki), Czy Lucyna to dziewczyna? (reż. Juliusz Gardan) czy Strachy (reż. Eugeniusz Cękalski, Karol Szołowski),ukazując różnorodne oblicza ówczesnego kina. Z kolei FINA przedstawia: gatunkowe fantazje to wybór pięciu tytułów z Listy Polskiego Dziedzictwa Filmowego, które pokazują, że polskie kino gatunkowe rzadko mieściło się w dominujących nurtach, poszukując własnych strategii narracyjnych i stylistycznych.
Second Run przedstawia to osobisty wybór Mehelliego Modiego, człowieka, który przywrócił światu setki zapomnianych arcydzieł. Wśród pięciu wybranych tytułów znalazły się m.in. Diamenty nocy Jana Němca, Chwila niewinności Mohsena Makhmalbafa oraz Goodbye, Dragon Inn Tsai Ming-lianga – filmy-talizmany, które zostają z widzem na całe życie.
Diamenty nocy, reż. Jan Němec
Sekcja 100 lat temu: 1926 to nowy cykl w programie festiwalu, który ma stać się stałym punktem kolejnych edycji. Jego celem jest przypominanie najważniejszych dzieł sprzed wieku, ale także odkrywanie filmów mniej znanych, niedawno odrestaurowanych lub na nowo odnalezionych. Tegoroczny wybór obejmuje cztery tytuły – od mistrzowsko zmontowanej Matki Wsiewołoda Pudowkina, przez genialną komedię Generał Bustera Keatona i Clyde’a Bruckmana, po Szkarłatną literę Victora Sjöströma z niezapomnianą rolą Lillian Gish oraz Według prawa Lwa Kuleszowa – bezkompromisową opowieść o ludzkiej naturze.
Sekcja Klasyczne kino latynoskie kontynuuje podróż przez jedną z najbardziej różnorodnych i fascynujących tradycji filmowych świata. Kino Ameryki Łacińskiej – wyrastające ze wspólnego języka, ale i zderzenia wielu kultur – od dekad czerpie z lokalnej literatury, muzyki i historii, tworząc dzieła o wyjątkowej sile wyrazu. W tegorocznej odsłonie, obok Brazylii i Meksyku, pojawia się także Argentyna – od Tango Bar z Carlosem Gardelem po współczesny, formalnie wyciszony Cień.
Krakowskie Studio Filmów Animowanych przypomina dorobek jednego z najważniejszych ośrodków animacji w Polsce, w którym powstało blisko 300 filmów nagradzanych na całym świecie.
Program uzupełniają Pokazy specjalne. Festiwal otworzy dokument Kino Muranów Olgi Prud’homme Farges, a w ramach wieczoru z Krzysztofem Rogulskim zaprezentowana zostanie Wielka majówka oraz rzadko pokazywany W poszukiwaniu „Tabu”.
Festiwalowe pokazy odbędą w kinach Muranów, Iluzjon oraz Luna.
Pełny program festiwalu oraz sprzedaż karnetów na stronie internetowej festiwalu.
Organizator:
Timeless Film Foundation
Współorganizatorzy:
Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, Mazowiecki Instytut Kultury
Współfinansowanie:
Miasto Stołeczne Warszawa, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Polski Instytut Sztuki Filmowej
Partnerzy główni:
Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny, Gutek Film, Stowarzyszenie Nowe Horyzonty
Partnerzy:
BMW, kino Muranów, kino Iluzjon, kino Luna, Teatr Wielki - Opera Narodowa, Narodowe Centrum Kultury, Młode Horyzonty, Ambasada Australii w Polsce, The National Film and Sound Archive of Australia, Czeskie Centrum Warszawa, Litewskie Centrum Filmowe, Litewski Instytut Kultury, Ambasada Republiki Litewskiej w Polsce, Cinemateca Portuguesa – Museu do Cinema, Instytut Słowacki w Warszawie, Istituto Italiano di Cultura di Varsavia, Il Cinema Ritrovato Festival, Fondazione Cineteca di Bologna, Goethe-Institut w Warszawie, Kino Dostępne, 35mm, Mañana, Kinooceany, Bar Studio, Pardon, To Tu, Natural Rascal, Mediaboard, Wydawnictwo w Podwórku
Patroni medialni:
Trójka Polskie Radio, TVP Kultura, K MAG, Gazeta Wyborcza, Wysokie Obcasy, Interia, Filmweb, Vogue, Zwierciadło, MINT Magazine, PISMO, SpoilerMaster
Patroni medialni branżowi:
Pełna Sala, Immersja, JazzPress, Totalny Brak Kultury, Accademia Kina Włoskiego, Mocne Punkty, Klatki na oczach, Anonimowy Grzybiarz