Billie Jean King miłośnikom tenisa przedstawiać nie trzeba. Zwyciężczyni 39 turniejów wielkoszlemowych, zdobywczyni Pucharu Federacji, działaczka na rzecz sportu kobiecego, a także charyzmatyczna, bezkompromisowa osobowość. Reżyserski duet – doświadczone dokumentalistki Liz Garbus i Elizabeth Wolff – nie proponuje jednak nudnej, laurkowej biografii. Już od pierwszych minut autorki wpisują historię legendarnej sportsmenki w kontekst pytania o to, jak bardzo polityczny okazuje się sport. Ich film jest kolektywnym obrazem kobiet – nie tylko w tenisie – ich dyskryminacji oraz walki o równe traktowanie, zwłaszcza w kontekście płac. Podobnie jak Cristina Costantini w Sally (którego Garbus była producentką wykonawczą) twórczynie przyglądają się mackom patriarchatu – obszarom, które zawłaszczył, oraz wymuszonej grze na jego zasadach, podejmowanej ze strachu przed utratą pozycji społecznej i wypracowanego sukcesu. Dzięki tej wielowymiarowości Dawaj piłkę! elektryzuje niczym jego bohaterka, stając się jednocześnie pozbawionym dydaktyki manifestem nieskrępowanej wolności.

Agnieszka Pilacińska