Hipnotyzujący film jakby wyjęty ze świata Davida Cronenberga skrzyżowanego z wizjami Petera Stricklanda. Debiutująca Georgia Bernstein zabiera nas do domu spokojnej starości, który zaskakuje liminalnymi przestrzeniami i dziwaczną atmosferą narkotycznego tripa dozowanego przez kroplówkę. Starszy, charyzmatyczny pacjent z początkami demencji i historią podrywania młodszych opiekunek nawiązuje relację ze świeżo zatrudnioną pielęgniarką, która ma upodobanie do potrzebujących pomocy mężczyzn w wieku emerytalnym. Tak określona dynamika mogłaby przemienić film Bernstein w kolejny thriller erotyczny, ale reżyserka prowadzi nas daleko poza orbitę znajomych oczekiwań. Jak w opioidowym śnie bez sztywnej logiki podkręca perwersyjne napięcie między bohaterami, by później przerwać je ostrym cięciem przemieniającym podniecenie w koszmar. Paliwem fabularnym zawsze pozostaje to, co zakazane – quasi-seksualna relacja pacjenta i opiekunki, ale i prowadzona przez duet nietypowa kryminalna działalność. Pielęgniarka z nocnej zmiany prowadzi nas przez ten osobliwy świat pewnym chwytem za szyję – zawsze w nieznane, czyli zawsze w ekscytujące.

Maciej Satora