Odkąd na balkonie motelu Lorraine w kwietniu 1968 roku zastrzelony został Martin Luther King, miejsce to kojarzyło się wyłącznie z tragicznym zamachem. Sam Pollard w swoim filmie dokumentalnym z należytą uwagą przygląda się tamtemu zajściu, ale jednocześnie przypomina, że to tylko jeden z epizodów w bogatej historii budynku. Założony przez Waltera i Loree Baileyów motel stał się mekką Afroamerykanów w czasach, gdy obowiązywały tzw. prawa Jima Crowa – regulacje, które sprytnie omijały XIII i XIV poprawkę do konstytucji, przyzwalając na segregację rasową w myśl zasady: równi, ale oddzieleni. Motel Baileyów był wówczas jedynym miejscem w okolicy, które przyjmowało czarnych gości. Dla jednych był jedynie przystankiem w czasach Wielkiej Migracji (masowych relokacji czarnych Amerykanów, którzy opuszczali przede wszystkim południowe stany USA, aby uciec przed rasizmem), dla innych stał się epicentrum życia kulturalnego. To tutaj zawiązywała się społeczność, powstawały muzyczne hity i pisano polityczne manifesty. Obecnie w motelu Lorraine znajduje się Muzeum Praw Obywatelskich, ale i sam film służy jako żywe muzeum pełne unikalnych archiwaliów i rozmów z ludźmi, którzy pamiętają burzliwe lata 60. w Memphis.

Igor Kierkosz