Kiedy Dwayne pisze na kartce do rodziny: Nie będę się dobrze bawił!, my już wiemy swoje. Bo szybko okaże się, że jazda żółtym rozklekotanym busem VW z całą – nie mniej rozklekotaną – rodziną również dla niego okaże się przełomową, słodko-gorzką, pełną przygód wyprawą. Mała Miss to idealny familijny film drogi, w którym wspólna podróż rozpędzonym pojazdem staje się metaforą współdziałania koniecznego do tego, by ruszyć z miejsca. Metafor jest tu zresztą więcej, ale wszystkie łączy wspólny temat: marzenie o sukcesie i lęk przed porażką. Bo oto w busie poza milczącym Dwaynem, który pragnie zostać pilotem, podróżują jego mała siostra marząca o wygraniu konkursu piękności, ojciec, który jako coach wie – ale tylko w teorii – jak osiągnąć życiowy sukces, wujek – niemal najlepszy w kraju specjalista od Prousta, kontestujący wszystko dziadek oraz matka, która próbuje łagodzić rodzinne tarcia, choć z różnym, no właśnie, sukcesem. A do tego świetne, dowcipne i ostre dialogi, aktorskie ensamble o niesamowitej chemii i genialnie wykorzystany tanecznie kawałek Super Freak Ricka Jamesa. Jeśli, jak pisze Jack Halberstam, porażka może być przedziwną, ale piękną i uwalniającą sztuką, to ten film jest najlepszą ilustracją tej tezy. Zatem: niech żyje przegryw!

Kaja Klimek