Elvis Presley i Buddy Holly, Johnny Cash, Bob Dylan, The Beach Boys i The Beatles – jak przekonuje reżyser filmu Idź twardo, wszyscy zawdzięczają coś talentowi Deweya Coxa. W komediowej biografii tej fikcyjnej (choć na ekranie zaskakująco prawdziwej) gwiazdy muzyki bohater grany przez Johna C. Reilly’ego przypomina najbardziej Forresta Gumpa – tak samo jak protagonista klasycznego obrazu Roberta Zemeckisa Dewey Cox zawsze znajduje się w centrum epokowych wydarzeń, własnoręcznie pisząc historię bluesa, rocka i punka na przestrzeni siedmiu dekad. Film Jake’a Kasdana z zaskakującą erudycją zamienia tę postać w amalgamat życiorysów i anegdot na temat największych ikon muzyki popularnej, ale ostatecznie Historia Deweya Coxa nie jest wyłącznie składanką odniesień dla słuchaczy wychowanych na Trójce. Ta przepełniona kontestatorską złośliwością parodia po latach wyrasta na jedną z najlepszych biografii muzycznych XXI wieku. Być może dlatego, że przez tak dobre zrozumienie schematów, ślepych zaułków i pokus gatunku autentycznie wywraca je na nice. Zamiast pójść na łatwiznę, film Kasdana za każdym razem woli iść twardo.

Maciej Satora