Lori Butler to zawodowa malarka dorabiająca w nieco mniej szlachetny sposób: specjalizuje się w fałszerstwach. Pewne rodzeństwo kontaktuje się z nią z propozycją intratnego zlecenia: odnalezienia i ukończenia prac ich ojca Juliana Sklara, przebrzmiałej ikony świata artystycznego. Chodzi o serię portretów, które obrosły niemałą legendą, a dla dzieci artysty, bynajmniej niezainteresowanych sztuką, mogą być szansą na imponujący zysk. Fałszerka to film intrygujący i świeży, ale dla wszystkich fanów Stevena Soderbergha (Presence, 16. AFF) okaże się też przyjemnie znajomy – kipi charakterystyczną energią i sarkastycznym, ciętym humorem. Choć to komedia, reżyser nie unika poważniejszych tematów: konstruuje uważne studium postaci (ze świetnymi głównymi rolami, zwłaszcza wybitną kreacją Iana McKellena), a także zabiera głos w debacie na temat cancel culture, roli artysty we współczesnym świecie, znaczenia ideałów i walki o swoje. Ale nawet te poważniejsze wątki podane są tu w sposób błyskotliwy i pozbawiony pretensji, tak że film, jak zawsze w wypadku Soderbergha, okazuje się przede wszystkim fantastyczną rozrywką, a dla reżysera – okazją do zabawy montażem, scenografią (dom zrzędliwego mistrza-malarza potrafi zachwycić!) i słowem.

Jakub Marciniak