Kultowy mariaż kina opowiadającego o traumie i nurtu mind-game films. Zanim na przełomie tysiącleci takie obrazy, jak Szósty zmysł, Podziemny krąg czy Gra wywróciły do góry nogami oczekiwania widzów wobec kinowych spektakli, jeszcze większy wstrząs przyniosła Drabina Jakubowa. Film opowiada o mieszkającym w Nowym Jorku Jacobie Singerze – mężczyźnie, który po doświadczeniu wojny w Wietnamie nie może odnaleźć się w rzeczywistości. Reżyser Adrian Lyne podkreśla skrajną alienację bohatera przejmującą atmosferą, którą buduje za pomocą częstych widoków odrapanych, pokrytych graffiti ścian klaustrofobicznego metra i chłodnego blasku reflektorów oświetlających śmieci walające się w korytarzach. Wszystko po to, by historię psychologicznych zmagań pogubionego weterana upodobnić do sennego koszmaru, wstrząsnąć posadami świata i zamazać granicę między prawdą a urojeniem. Osobliwy charakter filmu sprawił, że dzieło Lyne’a pozostaje ważną inspiracją dla twórców współczesnego paranoicznego horroru: od serii Silent Hill do Czarnego łabędzia.

Maciej Satora