Debiutująca reżyserka Stephanie Ahn, która za swój film została nagrodzona na Sundance, przyszła na świat w Korei Południowej, ale wychowywała się w Stanach Zjednoczonych. Teraz sama przygląda się kolejnym pokoleniom emigrantów walczących z własnymi demonami – co prawda zupełnie innymi od tych, które prześladowały ich rodziców, ale równie wyczerpującymi. Trzydziestokilkuletnia Audrey właśnie wróciła do rodzinnego domu. Najbliżsi kobiety, którzy dawno zapomnieli o swoich marzeniach, nic nie wiedzą o jej bolesnych doświadczeniach ani pełnych przemocy związkach. Z kolei adoptowany Eli zupełnie nie zna własnych korzeni. Przyjaźń tych dwojga rozwija się powoli i w nieoczekiwany sposób – od awantury na środku ulicy aż do ukojenia, które z czasem w sobie znajdują. Ahn z czułością obserwuje tę poobijaną przez życie parę, wystukującą w samochodzie palcami rytm triumfalnej muzyki z Rocky’ego. Podsłuchuje rozmowy, w których bohaterowie otwierają się przed sobą bardziej niż kiedykolwiek wcześniej, i daje im szansę na prawdziwą bliskość. A może nawet miłość?

Marta Bałaga