Trudno znaleźć drugą opowieść tak głęboko zanurzoną w autentycznym jazzowym uniwersum. Amerykański saksofonista Dexter Gordon brawurowo wciela się tu w rolę Dale’a Turnera – nieistniejącej gwiazdy jazzu lat 50., która przegrywa walkę z uzależnieniem. Na jego filmową biografię składają się wątki z życia dwóch wielkich jazzmanów – pianisty Buda Powella i grającego na saksofonie Lestera Younga. Również postać przyjaciela Turnera, Francisa Borlera, inspirowana jest rzeczywistą osobą – Francisem Paudrasem – paryskim pisarzem i pasjonatem jazzu, który przyjaźnił się z Powellem. Ozdobą filmu jest ścieżka dźwiękowa w wykonaniu Herbie’ego Hancocka, dwunastokrotnego laureata Grammy. On sam także pojawia się na drugim planie w towarzystwie takich muzyków, jak Freddie Hubbard, Bobby Hutcherson, John McLaughlin i Wayne Shorter. Tytuł filmu nawiązuje do standardu jazzowego z lat 40. autorstwa Theloniousa Monka.